در این واژه نامه که بر بنیاد مواد اصلی کلمه سامان داده شده، مسلک راغب چنین است که نخست ماده را با معنای حقیقی اش میآورد، آنگاه مشتقات آن را یاد میکند، سپس معانی مجازی را با تبیین علاقه حقیقت و مجاز عرضه میدارد. وی بر این همه، اولا از قرآن، ثانیا از حدیث و ثالثا از سرودهها و اقوال عرب گواه میجوید. او همچنین به یاد کرد قراآت وارده، اقوال صحابه و تابعین و حکماء و نیز تفسیر قرآن به قرآن، دست مییازد. [۱] به عنوان نمونه در ماده «خبث»، ابتدا معنای حقیقی آن را ذکر میکند، «الخبت:» المطمئن من الارض، و… سپس معنای مجازی را متعرض میشود، «ثم استعمل الاخبات استعمال اللین و التواضع». بعد از آن علاقه حقیقت و مجاز را بازگو میکند: «و العلاقة بینهما المشابهة»، پس از آن تفسیر قرآن به قرآن را نمایان میدارد، «قال الله تعالی: «و اخبتوا الی ربهم»، و قال: «بشر المخبتین»ای المتواضعین، نحو «لا یستکبرون عن عبادته». در ادامه جلوهای دیگر از تفسیر قرآن به قرآن را نشان میدهد و مینویسد: و قوله تعالی «فتخبت له قلوبهم» ای: تلین و تخشع. و الاخبات هنا قریب من الهبوط فی قوله تعالی: «و ان منها لما یهبط من خشیة الله» با این مثال میتوان بیان داشت که مفردات راغب خود تفسیری پر بار و عمیق و مختصر است و فوائد و فرائد گوناگونی را داراست.گاه به نقد و رد آراء دیگران (با ابراز نظرات و آراء خود) به نیکی میپردازد و در این حوزه از علوم، صاحب مرتبه اجتهاد است.
![شعر/ مریم سقلاطونی: پای تاولناک من! ممنونم از همراهی ات](https://ofoghandisha.com/wp-content/uploads/2024/08/Arbaeen-1-11-150x150.jpg)