تلاش برای دستگیری امام حسین توسط ولید بن عتبه
زمینههای تاریخی
در سال 60 هجری قمری، پس از مرگ معاویه، یزید بن معاویه به خلافت رسید. او برای تحکیم قدرت خود، از امام حسین خواست تا با او بیعت کند. امام حسین که بیعت با یزید را مشروع نمیدانست، از این درخواست سر باز زد. این مسئله باعث شد تا یزید دستور دستگیری امام حسین را صادر کند. ولید بن عتبه، والی مدینه، مأمور اجرای این دستور شد.
منبع: وقعة الطف جلد 1 صفحه 83
تلاش اولیه برای دستگیری
ولید بن عتبه در روز 27 رجب سال 60 هجری قمری، نیروهایی را به سوی امام حسین فرستاد تا او را دستگیر کنند. امام حسین در پاسخ به این اقدام، از ولید خواست تا صبر کند و به او فرصت دهد تا در این باره بیندیشد. ولید نیز موقتاً از اقدام خود دست کشید و نیروهایش را بازگرداند.
منبع: وقعة الطف جلد 1 صفحه 85
تلاش مجدد در شب 28 رجب
در شب 28 رجب، ولید بار دیگر نیروهایی را به سوی امام حسین فرستاد. امام حسین در این شب نیز از ولید خواست تا تا صبح صبر کند و سپس تصمیم بگیرند. ولید این درخواست را پذیرفت و نیروهایش را از تعقیب امام بازداشت. این تأخیر در اقدامات ولید، فرصتی را برای امام حسین فراهم کرد تا از مدینه خارج شود.
منبع: وقعة الطف جلد 1 صفحه 83
پیامدهای این واقعه
تلاشهای ناموفق ولید بن عتبه برای دستگیری امام حسین نشاندهندهی مقاومت امام در برابر فشارهای حکومت یزید بود. این واقعه همچنین زمینهساز خروج امام حسین از مدینه و حرکت او به سوی کوفه شد که در نهایت به واقعهی عاشورا منجر گردید.
منبع: وقعة الطف جلد 1 صفحه 83 و 85
منابع
گزارش منتخب
ثُمَّ بَعَثَ [اَلْوَلِيدُ] اَلرِّجَالَ إِلَى اَلْحُسَيْنِ [عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ] عِنْدَ اَلْمَسَاءِ [مِنْ هَذَا اَلْيَوْمِ اَلثَّانِي اَلسَّبْتِ اَلثَّامِنِ وَ اَلْعِشْرِينَ مِنْ شَهْرِ رَجَبٍ]، فَقَالَ: أَصْبِحُوا ثُمَّ تَرَوْنَ وَ نَرَى، فَكَفُّوا عَنْهُ اَللَّيْلَةَ [اَلثَّانِيَةَ، أَيْ لَيْلَةَ اَلْأَحَدِ اَلتَّاسِعَ وَ اَلْعِشْرِينَ مِنْ شَهْرِ رَجَبٍ] وَ لَمْ يُلِحُّوا عَلَيْهِ 1.
