زمینه تاریخی
در سال ۱۹۰ هجری قمری، هارون الرشید، خلیفه عباسی، تصمیم گرفت تا تغییراتی در حکومت مصر ایجاد کند. این تصمیم در پی عزل عبدالله بن محمد عباسی از حکومت مصر گرفته شد. هارون الرشید، حسین بن جمیل، یکی از موالی منصور، خلیفه پیشین عباسی، را به عنوان حاکم جدید مصر منصوب کرد. این انتصاب در شعبان سال ۱۹۰ هجری قمری صورت گرفت و نشاندهنده توجه هارون الرشید به مدیریت کارآمد و انتخاب افراد مورد اعتماد برای اداره مناطق مهم خلافت بود. [منبع: النجوم الزاهرة، جلد ۲، صفحه ۱۳۴]
انتصاب حسین بن جمیل
حسین بن جمیل، که پیش از این به عنوان یکی از افراد نزدیک به خاندان عباسی شناخته میشد، به دلیل وفاداری و شایستگیهایش مورد توجه هارون الرشید قرار گرفت. پس از عزل عبدالله بن محمد عباسی، هارون الرشید در شعبان سال ۱۹۰ هجری قمری، حسین بن جمیل را به حکومت مصر منصوب کرد. این انتصاب در بغداد، پایتخت خلافت عباسی، انجام شد و نشاندهنده اهمیت مصر به عنوان یکی از مهمترین مناطق تحت حکومت عباسیان بود. [منبع: النجوم الزاهرة، جلد ۲، صفحه ۱۳۴]
زمان انتصاب
در مورد زمان دقیق انتصاب حسین بن جمیل به حکومت مصر، اختلافاتی در منابع وجود دارد. برخی منابع این انتصاب را در شعبان سال ۱۹۰ هجری قمری ذکر کردهاند، در حالی که برخی دیگر آن را در رمضان همان سال گزارش دادهاند. با این حال، بیشتر منابع بر شعبان به عنوان زمان انتصاب تأکید دارند. [منبع: النجوم الزاهرة، جلد ۲، صفحه ۱۳۲؛ نسب نامه خلفا و شهر یاران و سیر تاریخی حوادث اسلام، جلد ۱، صفحه ۴۰]
اهمیت و تأثیر واقعه
انتصاب حسین بن جمیل به حکومت مصر نشاندهنده سیاست هارون الرشید در انتخاب افراد وفادار و شایسته برای اداره مناطق مهم خلافت بود. این اقدام همچنین تأکیدی بر اهمیت مصر به عنوان یکی از مراکز اقتصادی و سیاسی خلافت عباسی داشت. انتصاب حسین بن جمیل میتواند به عنوان بخشی از تلاشهای هارون الرشید برای تقویت حکومت مرکزی و مدیریت کارآمد مناطق تحت سلطه عباسیان در نظر گرفته شود. [منبع: النجوم الزاهرة، جلد ۲، صفحه ۱۳۴]
منابع
1. النجوم الزاهرة، جلد ۲، صفحه ۱۳۴
2. النجوم الزاهرة، جلد ۲، صفحه ۱۳۲
3. نسب نامه خلفا و شهر یاران و سیر تاریخی حوادث اسلام، جلد ۱، صفحه ۴۰
گزارش منتخب
ذكر ولاية الحسين بن جميل على مصر هو الحسين بن جميل مولى أبى جعفر المنصور أمير مصر، ولاّه الرشيد إمرة مصر بعد عزل عبد اللّه بن محمد العباسىّ عنها على الصلاة فى سنة تسعين و مائة
