زمینههای تاریخی
در سال 1122 هجری قمری، سلطان حسین صفوی، پادشاه ایران، تصمیم گرفت تا تاریخ دقیق ولادت امام علی را مشخص کند. این اقدام به دلیل اختلاف نظر میان علماء در مورد تاریخ ولادت آن حضرت صورت گرفت. سلطان حسین صفوی با هدف ایجاد وحدت و هماهنگی در میان جامعه شیعه، از علماء و بزرگان دینی خواست تا در این مورد تحقیق و بررسی کنند.
منبع: وقایع السنین و الاعوام جلد: 1 صفحه: 561
مجمع علماء در اصفهان
در یازدهم رجب سال 1122 قمری، مجمعی از علماء و مدرسین در خانه میرزا باقر صدر در اصفهان تشکیل شد. در این مجمع، دو قول اصلی درباره تاریخ ولادت امام علی مطرح شد: قول اول که توسط آقا جمال و میر محمد باقر مدرس ارائه شد، تاریخ ولادت را سیزدهم رجب میدانست. قول دوم که توسط شیخ الاسلام امیر محمد صالح خواتونآبادی و برخی دیگر مطرح شد، تاریخ ولادت را هفتم شعبان عنوان کرد. پس از بحثهای طولانی، اکثریت قریب به اتفاق علماء، قول اول را ترجیح دادند و تاریخ سیزدهم رجب را به عنوان روز ولادت امام علی تأیید کردند.
منبع: وقایع السنین و الاعوام جلد: 1 صفحه: 561
تصمیم نهایی سلطان حسین صفوی
سلطان حسین صفوی پس از دریافت گزارش مجمع علماء، تصمیم گرفت تا تاریخ سیزدهم رجب را به عنوان روز ولادت امام علی رسمیت بخشد. او دستور داد که این روز به عنوان عید بزرگ شیعیان جشن گرفته شود و مراسم ویژهای در این روز برگزار گردد. این تصمیم نه تنها به اختلافات پایان داد، بلکه باعث تقویت وحدت و همبستگی میان شیعیان شد.
منبع: وقایع السنین و الاعوام جلد: 1 صفحه: 561
اهمیت و تأثیر این واقعه
تعیین تاریخ ولادت امام علی توسط سلطان حسین صفوی، تأثیر عمیقی بر جامعه شیعه داشت. این اقدام نه تنها به اختلافات تاریخی پایان داد، بلکه باعث تقویت هویت شیعی و ایجاد وحدت در میان پیروان مذهب تشیع شد. از آن پس، سیزدهم رجب به عنوان یکی از اعیاد مهم شیعیان شناخته شد و مراسم ویژهای در این روز برگزار میگردد.
منبع: وقایع السنین و الاعوام جلد: 1 صفحه: 561
