پیشینه و زمینههای نبرد
در ربیعالثانی سال ۵۸۳ هجری قمری، نبردی سرنوشتساز میان مسلمانان به فرماندهی صلاحالدین ایوبی و نیروهای صلیبی در منطقه طبریه رخ داد. این نبرد در ادامه جنگ حطین و به دنبال سقوط شهر طبریه به دست مسلمانان شکل گرفت. پس از آنکه خبر سقوط طبریه به گوش صلیبیون رسید، آنها با نگرانی به سمت این منطقه حرکت کردند. صلاحالدین که از این حرکت آگاه شده بود، بخشی از نیروهای خود را برای محاصره طبریه باقی گذاشت و با باقی سپاه به مقابله با دشمن شتافت.
منبع: النجوم الزاهرة، جلد ۶، صفحه ۳۲
رویدادهای نبرد
دو سپاه در روز ۲۲ ربیعالثانی در غرب طبریه و بر فراز کوههای این منطقه به هم رسیدند. با فرا رسیدن شب، نبرد متوقف شد و هر دو طرف در مواضع خود استراحت کردند. صبح روز بعد، ۲۳ ربیعالثانی، نبرد با شدت بیشتری از سر گرفته شد. مسلمانان که خود را در موقعیتی حساس میدیدند — با رود اردن در پشت سر و سرزمین دشمن در پیش رو — تنها راه نجات را در جنگ و جهاد میدانستند. با آغاز حمله، نیروهای مسلمان از همه جهات به صلیبیون هجوم آوردند و با فریاد «اللهاکبر» روحیه خود را تقویت کردند. خداوند ترس را در دل کافران انداخت و پیروزی را برای مسلمانان رقم زد.
منبع: النجوم الزاهرة، جلد ۶، صفحه ۳۲
نتایج و تأثیرات نبرد
این نبرد نقطه عطفی در جنگهای صلیبی بود و نقش مهمی در تضعیف نیروهای صلیبی در منطقه داشت. پیروزی مسلمانان در طبریه نه تنها موقعیت صلاحالدین ایوبی را به عنوان یک رهبر نظامی و مذهبی تقویت کرد، بلکه زمینه را برای بازپسگیری اورشلیم و دیگر مناطق تحت سلطه صلیبیون فراهم ساخت. این واقعه همچنین روحیه جهادی مسلمانان را تقویت کرد و نشان داد که با اتکا به خداوند و اتحاد، میتوان بر دشمنان غلبه کرد.
منبع: النجوم الزاهرة، جلد ۶، صفحه ۳۲
منابع
گزارش منتخب
و لمّا بلغ العدوّ ما جرى فى طبريّة قلقوا لذلك و رحلوا نحوها، فبلغ السلطان صلاح الدين ذلك فترك على طبريّة من يحاصرها و لحق بالعسكر، و التقى بالعدوّ على سطح جبل طبريّة الغربىّ منها، و ذلك فى يوم الخمس الثانى و العشرين من شهر ربيع الآخر، فحال الليل بين العسكرين، فناما على المصافّ إلى بكرة يوم الجمعة الثالث و العشرين منه، فركب العسكران و تصادما و التحم القتال و اشتدّ الأمر؛ و دام القتال حتّى لم يبق إلاّ الظّفر، فحال الليل بينهم، و ناما على المصافّ، و تحقّق المسلمون أنّ من ورائهم الأردنّ، و من بين أيديهم بلاد العدوّ، و أنّهم لا ينجيهم إلاّ القتال و الجهاد، و أصبحوا من الغد فحملت أطلاب المسلمين من جميع الجوانب، و حمل القلب و صاحوا صيحة رجل واحد: [اللّه أكبر] و ألقى اللّه الرّعب فى قلوب الكافرين، و كان حقّا عليه نصر المؤمنين
