پیشینه و زمینههای حرکت توابین
حرکت توابین به سوی شام در سال 65 هجری قمری، یکی از وقایع مهم تاریخ اسلام است که در پی واقعه کربلا و شهادت امام حسین و یارانش شکل گرفت. این حرکت به رهبری سلیمان بن صرد خزاعی، با هدف انتقام از عبیدالله بن زیاد، عامل اصلی شهادت امام حسین، آغاز شد. توابین گروهی از شیعیان کوفه بودند که پس از واقعه کربلا، از عدم یاری امام حسین پشیمان شده و تصمیم گرفتند با اقدام عملی، این خطای خود را جبران کنند.
منبع: تاریخ الطبري جلد: 5 صفحه: 588
آغاز حرکت توابین
حرکت توابین در شب جمعه، پنجم ربیعالثانی سال 65 هجری قمری از منطقه نخیله آغاز شد. سلیمان بن صرد خزاعی به همراه گروهی از یارانش، با عزمی راسخ به سوی شام حرکت کردند تا با عبیدالله بن زیاد، که در آن زمان حاکم شام بود، مقابله کنند. این حرکت با وجود تردید برخی از افراد و تخلّف عدّهای از همراهان، با اراده قوی سلیمان و یارانش ادامه یافت. سلیمان در این مسیر تأکید کرد که خداوند این حرکت را برگزیده و آنها را برای این مأموریت خاص انتخاب کرده است.
منبع: الكامل في التاريخ جلد: 4 صفحه: 177
اهمیت و تأثیر حرکت توابین
حرکت توابین اگرچه به نتیجه مطلوب نرسید، اما به عنوان یکی از نخستین قیامهای شیعی پس از واقعه کربلا، اهمیت تاریخی فراوانی دارد. این حرکت نشاندهنده عزم شیعیان برای جبران خطای خود و دفاع از ارزشهای اسلامی بود. همچنین، حرکت توابین الهامبخش قیامهای بعدی شیعیان، از جمله قیام مختار ثقفی، شد و نقش مهمی در شکلگیری جنبشهای شیعی در تاریخ اسلام ایفا کرد.
منبع: تاریخ الطبري جلد: 5 صفحه: 588
منابع
1. تاریخ الطبري جلد: 5 صفحه: 588
2. الكامل في التاريخ جلد: 4 صفحه: 177
فادلج عشيه الجمعه لخمس مضين من شهر ربيع الآخر سنه خمس و ستين للهجره
