در سال ۷۵ هجری قمری، حجاج بن یوسف ثقفی، فرماندار عراق در دوران خلافت عبدالملک بن مروان، با چالشهای متعددی از جمله شورشهای خوارج مواجه بود. خوارج ازارقه، یکی از گروههای تندروی خوارج، در مناطق مختلف عراق و بهویژه در بصره فعالیت میکردند و تهدیدی جدی برای امنیت و ثبات منطقه محسوب میشدند. حجاج که به شدتعمل در برابر مخالفان شهرت داشت، تصمیم گرفت به این شورشها پایان دهد.
منبع: تاریخ الطبري جلد: 6 صفحه: 211
دستور حجاج به مهلب بن ابی صفره و عبدالرحمن بن مخنف
حجاج پس از بازگشت به بصره، نامهای به دو فرمانده نظامی خود، مهلب بن ابی صفره و عبدالرحمن بن مخنف، نوشت و به آنها دستور داد تا به سرعت علیه خوارج ازارقه اقدام کنند. در این نامه، حجاج تأکید کرد که به محض دریافت دستور، باید به مقابله با خوارج بپردازند. این دستور نشاندهنده عزم حجاج برای سرکوب سریع و قاطع شورشهای خوارج بود.
منبع: تاریخ الطبري جلد: 6 صفحه: 211
اهمیت و پیامدهای این واقعه
دستور حجاج به مهلب و عبدالرحمن بن مخنف نقطهعطفی در مبارزه با خوارج ازارقه بود. این اقدام نهتنها به کاهش نفوذ خوارج در منطقه بصره کمک کرد، بلکه قدرت و اقتدار حجاج را به عنوان فرمانداری قاطع و بیگذشت تثبیت نمود. سرکوب خوارج ازارقه همچنین به تثبیت حکومت امویان در عراق و جلوگیری از گسترش ناآرامیهای بیشتر در این منطقه کمک شایانی کرد.
منبع: تاریخ الطبري جلد: 6 صفحه: 211
منابع
و انصرف الى البصره، و كتب الى المهلب و الى عبد الرحمن ابن مخنف: اما بعد، إذا أتاكم كتابي هذا فناهضوا الخوارج، و السلام
