زمینه تاریخی
در سال 60 هجری قمری، پس از مرگ معاویه، یزید بن معاویه به خلافت رسید. این واقعه باعث نارضایتی گسترده در میان مسلمانان، به ویژه شیعیان، شد. مردم کوفه که از ظلم و ستم بنیامیه به ستوه آمده بودند، به دنبال رهبری بودند که بتواند عدالت را برقرار کند. در این شرایط، آنها به امام حسین ، فرزند امام علی و نوه پیامبر اسلام ، روی آوردند و از ایشان دعوت کردند تا به کوفه بیاید و رهبری آنها را بر عهده بگیرد. این دعوت در قالب نامههایی به امام حسین ارسال شد.
منبع: تاریخ الطبری، جلد 5، صفحه 352
ارسال نامهها به امام حسین
مردم کوفه نامههای خود را با دو نفر به نامهای عبدالله بن سبع همدانی و عبدالله بن وال به مکه فرستادند. این دو نفر با سرعت تمام به سمت مکه حرکت کردند تا نامهها را به دست امام حسین برسانند. آنها در روز دهم ماه رمضان سال 60 هجری قمری به مکه رسیدند و نامهها را به امام حسین تحویل دادند. در این نامهها، مردم کوفه از امام حسین خواستند که به کوفه بیاید و رهبری آنها را بر عهده بگیرد.
منبع: تاریخ الطبری، جلد 5، صفحه 352
واکنش امام حسین
امام حسین پس از دریافت نامهها، با دقت به محتوای آنها توجه کرد. ایشان که از وضعیت مردم کوفه آگاه بودند، تصمیم گرفتند به دعوت آنها پاسخ دهند. این تصمیم، آغازگر سفر تاریخی امام حسین به سمت کوفه بود که در نهایت به واقعه عاشورا منجر شد. امام حسین در این سفر، همراه با خانواده و یاران وفادار خود، به سمت کوفه حرکت کردند تا به ندای مردم پاسخ دهند و عدالت را برقرار کنند.
منبع: وقایع السنین و الاعوام، جلد 1، صفحه 102
اهمیت واقعه
رسیدن نامههای کوفیان به امام حسین در مکه، نقطه عطفی در تاریخ اسلام بود. این واقعه نه تنها نشاندهنده اعتماد مردم کوفه به امام حسین بود، بلکه آغازگر حرکتی شد که در نهایت به شهادت امام حسین و یارانش در کربلا انجامید. این واقعه، تأثیر عمیقی بر تاریخ اسلام گذاشت و به عنوان نمادی از مقاومت در برابر ظلم و ستم در تاریخ ثبت شد.
منبع: تاریخ الطبری، جلد 5، صفحه 352
منابع
1. تاریخ الطبری، جلد 5، صفحه 352
2. وقایع السنین و الاعوام، جلد 1، صفحه 102
قال: ثم سرحنا بالكتاب مع عبد الله بن سبع الهمدانى و عبد الله بن وال، و امرناهما بالنجاء، فخرج الرجلان مسرعين حتى قدما على حسين
