زمینه و اعزام عبدالله بن جحش
در رجب سال دوم هجری، پیامبر اسلام عبدالله بن جحش را به همراه گروهی از مهاجران به منطقه نخله، بین مکه و طائف، اعزام کرد. هدف از این مأموریت، کسب اطلاعات درباره تحرکات قریش بود. پیامبر به عبدالله دستور داد پس از دو روز حرکت، نامهای را که به او داده بود، باز کند و مطابق دستورات آن عمل کند. در این نامه، عبدالله مأمور شد تا در نخله مستقر شود و اخبار قریش را زیر نظر بگیرد. پیامبر همچنین تأکید کرد که هیچیک از همراهانش را مجبور به شرکت در این مأموریت نکند.
منبع: السیرة النبویة جلد 1 صفحه 601
رویدادهای نخله
عبدالله بن جحش و همراهانش پس از رسیدن به نخله، با کاروانی از قریش مواجه شدند که شامل عمرو بن حضرمی و چند تن دیگر بود. مسلمانان در مورد اقدام علیه این کاروان تردید داشتند، زیرا احتمال میدادند که این واقعه در ماه حرام رخ داده باشد. با این حال، پس از مشورت، تصمیم گرفتند به کاروان حمله کنند. در این درگیری، عمرو بن حضرمی کشته شد و دو نفر دیگر به اسارت گرفته شدند. مسلمانان اموال کاروان را نیز تصرف کردند و به مدینه بازگشتند.
منبع: السیرة النبویة جلد 1 صفحه 601
واکنشها و نزول آیه قرآن
پس از این واقعه، قریش به مسلمانان اعتراض کردند که چرا در ماه حرام به جنگ پرداختهاند. برخی از مسلمانان نیز از این اقدام انتقاد کردند. در پاسخ به این اعتراضات، آیهای از قرآن نازل شد که در آن به مسلمانان یادآوری میشد که اگرچه جنگ در ماه حرام گناهی بزرگ است، اما فتنه و کفر بزرگتر از آن است. این آیه به مسلمانان اطمینان داد که اقدام آنان در راستای دفاع از دین بوده است.
منبع: بحار الأنوار جلد 19 صفحه 140
پیامدهای سریه نخله
سریه نخله به عنوان نخستین رویارویی مسلحانه مسلمانان با مشرکان در ماه حرام، تأثیرات قابل توجهی داشت. این واقعه باعث شد قریش نسبت به قدرت مسلمانان هشیارتر شود و زمینهساز نبردهای بعدی مانند بدر شد. همچنین، نزول آیه قرآن در این مورد، نشاندهنده اهمیت رعایت اصول اخلاقی و دینی حتی در شرایط جنگی بود.
منبع: الصحيح من سيرة النبي الأعظم جلد 5 صفحه 227
منابع
1. السیرة النبویة جلد 1 صفحه 601
2. بحار الأنوار جلد 19 صفحه 140
3. الصحيح من سيرة النبي الأعظم جلد 5 صفحه 227


















