قاضي نوراللَّه بن سيد شرف الدين شوشتري، رجالي، فقيه، اصولي، محدث، شاعر و عالم بزرگ عهد صفوي، بود. در سال ۹۵۶ ق در شوشتر به دنيا آمد. دروس آغازين را نزد پدر دانشمندش فرا گرفت و در سال ۹۷۹ راهي مشهد مقدس شد.
سيدنوراللَّه در مشهد به درس اساتيد بزرگ راه يافت و از بزرگان شهر اجازه ي روايت گرفت. او در سال ۹۹۳ روانه ي هند شد و پس از سالياني، منصب قضاوت را عهده دار گشت. اين انديشمند مسلمان در هند مذهبِ خود را اظهار نميداشت و تقيه ميكرد تا اين كه علماي دربار هند از نفوذ او هراسان شده و در صدد فتنه و برانگيختن شاه، عليه قاضي برآمدند. سرانجام با توطئه چيني، به كتاب مجالسُ المؤمنينِ وي دست يافته و او را به جرم شيعه بودن، مستحق اجراي حَد دانستند.
قاضي نوراللَّه شوشتري، سرانجام در سال ۱۰۱۹ ق در حالي كه حدود ۶۵ سال عمر داشت در زير شلاق حسودان به شهادت رسيد.
تصنيفات اين بزرگ مرد عرصه ي سياست و نگارش را تا ۱۴۰ كتاب ذكر كردهاند كه: اِحقاقُ الحَقّ، مَجالِسُ المؤمنين، تَفسير القرآن، تحفَةُ العقول و دهها اثر ديگر از اوست. مزار قاضي شوشتري در آگرهي هندوستان، زيارتگاه مسلمانان بسياري در دلِ شبه قاره ي هند است.