فتح قلعه‏ خيبر به دست أمیرالمؤمنین علی (علیه السلام) 24 رجب 7 ق

خيبَر، سرزمين حاصلخيزي در 32 فرسخي شمال مدينه، داراي هفت قلعه و بالغ بر بيست هزار سَكنه‏ ي يهودي بود. يهوديان خيبر، همچون پايگاه دشمن در نقطه ‏اي حساس در حكومت اسلامي، برضد اسلام عمل مي‏كردند. يهوديان فرصت‏ طلب، علي‏رغم پيماني كه با مسلمانان داشتند، خيبر را كانون مبارزه با اسلام قرار داده و تا مي‏توانستند، مشركان را بر ضد اسلام مي‏شوراندند و كمك مي‏كردند. پيامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلّم) تصميم گرفت اين آخرين كانون ضداسلامي دشمن در مدينه را نيز نابود كند و ريشه‏ ي فتنه را درآوَرَد. پيامبر اكرم (صلی الله علیه و آله و سلّم) با هزار و ششصد نفر، با روش غافلگيرانه، خود را به قلعه‏ هاي خيبَر رساندند. يهوديان به قلعه‏ هاي خود پناه برده و قلعه ‏ها را به روي خود بستند. مسلمانان قلعه‏ ها را يكي پس از ديگري گشودند ولي فتح دو قلعه ‏ي آخر ده روز به طول انجاميد. حضرت رسول اكرم (صلی الله علیه و آله و سلّم) پس از اين كه عده ‏اي از اطرافيانش موفق به فتح آن دو قلعه نشدند، فرمود: فردا پرچم جنگ را به مردي مي‏دهم كه جنگجويى است كه فرار نمي‏كند، خدا و رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلّم) را دوست دارد، خدا و رسولش نيز او را دوست دارند و خداي تعالي خيبر را به دست او فتح مي‏كند. فردا حضرت علي (علیه السلام) حاضر گشت و حضرت رسول (صلی الله علیه و آله و سلّم) پرچم را به دست او سپرد. حضرت علي (علیه السلام) به سوي خيبر شتافت و پس از آن كه پهلوانان يهود را به هلاكت رساند قلعه‏ ي خيبر را به دست مبارك خويش فتح كرد.