پیشینه واقعه
در سال دوم هجری قمری، پیامبر اسلام گروهی از مسلمانان را به فرماندهی عبدالله بن جحش به منطقه نخله اعزام کرد. این مأموریت که به سریه نخله معروف است، با هدف جمعآوری اطلاعات و نظارت بر کاروانهای تجاری قریش انجام شد. در جریان این مأموریت، درگیریهایی بین مسلمانان و کاروان قریش رخ داد که منجر به کشته شدن عمرو بن حضرمی، یکی از افراد قریش، شد. در این میان، نوفل بن عبدالله بن مغیره، از افراد کاروان قریش، موفق به فرار از صحنه درگیری شد.
منبع: المغازي جلد 1 صفحه 15
جزئیات فرار نوفل بن عبدالله
بر اساس گزارشهای تاریخی، پس از حمله مسلمانان به کاروان قریش، نوفل بن عبدالله بن مغیره توانست از دست مسلمانان بگریزد. در این درگیری، دو نفر از همراهان نوفل، یعنی عثمان بن عبدالله بن مغیره و حکم بن کیسان، به اسارت مسلمانان درآمدند. نوفل با استفاده از فرصت ایجاد شده در جریان درگیری، موفق به فرار شد و به سلامت از منطقه نخله خارج گردید. این فرار در حالی اتفاق افتاد که مسلمانان کاروان قریش را به همراه محمولههای آن، شامل شراب، ادوات و کشمش، تصرف کردند.
منبع: الطبقات الکبری جلد 2 صفحه 7
پیامدهای واقعه
فرار نوفل بن عبدالله بن مغیره از سریه نخله، اگرچه یک رویداد کوچک در جریان این مأموریت به شمار میرفت، اما نشاندهنده مقاومت برخی از افراد قریش در برابر مسلمانان بود. این واقعه همچنین تأکیدی بر اهمیت استراتژیهای نظامی پیامبر اسلام در کنترل مسیرهای تجاری قریش و کاهش قدرت اقتصادی آنان داشت. کشته شدن عمرو بن حضرمی و اسارت دو نفر از همراهان نوفل، از جمله پیامدهای مهم این سریه بود که بعدها به عنوان یکی از دلایل تنشهای بیشتر بین مسلمانان و قریش مطرح شد.
منبع: تاریخ الإسلام جلد 2 صفحه 50
منابع
1. المغازي جلد 1 صفحه 15
2. الطبقات الکبری جلد 2 صفحه 7
3. تاریخ الإسلام جلد 2 صفحه 50
و أعجزهم نوفل ابن عبد اللّه بن المغيرة،
