زمینههای تاریخی
در سال 255 هجری قمری، کوفه شاهد یکی از مهمترین وقایع تاریخی خود بود. در این سال، دو تن از نوادگان امام حسن مجتبی (علیهالسلام)، یعنی علی بن زید حسنی و عیسی بن جعفر حسنی، علیه حکومت عباسیان قیام کردند. این قیام در شرایطی شکل گرفت که حکومت عباسیان با مشکلات داخلی و شورشهای متعدد مواجه بود. عبدالله بن محمد بن داوود بن عیسی عباسی، حاکم کوفه، یکی از چهرههای مهم حکومتی بود که در این دوره بر این شهر حکمرانی میکرد. [منبع: تاریخ الطبری، جلد 9، صفحه 388]
قیام حسنیان
در رجب سال 255 هجری قمری، علی بن زید حسنی و عیسی بن جعفر حسنی در کوفه قیام کردند. این دو نفر که از نوادگان امام حسن (علیهالسلام) بودند، با هدف مقابله با ظلم و ستم حکومت عباسیان، مردم را به قیام دعوت کردند. آنها توانستند حمایت بخشی از مردم کوفه را جلب کنند و به سرعت به یکی از چالشهای جدی حکومت عباسی تبدیل شدند. [منبع: الکامل فیالتاریخ، جلد 7، صفحه 216]
قتل عبدالله بن محمد عباسی
در جریان این قیام، عبدالله بن محمد بن داوود بن عیسی عباسی، حاکم کوفه، به دست حسنیان کشته شد. این واقعه در شب دوم رجب سال 255 هجری قمری رخ داد. قتل عبدالله بن محمد عباسی ضربهای سنگین به حکومت عباسیان وارد کرد و نشاندهندهی قدرت و نفوذ حسنیان در منطقه بود. این حادثه به عنوان یکی از مهمترین وقایع تاریخی کوفه در آن دوره ثبت شده است. [منبع: تاریخ الطبری، جلد 9، صفحه 388]
پیامدهای قیام
قتل عبدالله بن محمد عباسی و قیام حسنیان تأثیرات قابلتوجهی بر اوضاع سیاسی و اجتماعی کوفه گذاشت. این واقعه نه تنها باعث تضعیف موقعیت عباسیان در این منطقه شد، بلکه نشاندهندهی نارضایتی گستردهی مردم از حکومت مرکزی بود. قیام حسنیان همچنین الهامبخش دیگر شورشها و قیامهای ضد عباسی در مناطق مختلف شد. [منبع: الکامل فیالتاریخ، جلد 7، صفحه 216]
اهمیت تاریخی
این واقعه به عنوان یکی از مهمترین وقایع تاریخ اسلام در قرن سوم هجری قمری شناخته میشود. قیام حسنیان و قتل عبدالله بن محمد عباسی نشاندهندهی مقاومت مردم در برابر ظلم و ستم حکومتهای وقت بود. این حادثه همچنین برجستهکنندهی نقش نوادگان اهلبیت (علیهمالسلام) در مبارزه با حکومتهای جائر است. [منبع: الکافی، جلد 1، صفحه 506]
منابع
1. تاریخ الطبری، جلد 9، صفحه 388
2. الکامل فیالتاریخ، جلد 7، صفحه 216
3. الکافی، جلد 1، صفحه 506
و لليلتين خلتا من رجب ظهر بالكوفه عيسى بن جعفر و على بن زيد الحسنيان، فقتلا بها عبد الله بن محمد بن داود بن عيسى
