در اولین روز از ماه مبارک رمضان سال ۲۰۸ هجری قمری، زاهده و عابده بزرگوار، حضرت نفیسه خاتون (سلام الله علیها)، دختر حسن بن زید بن حسن بن علی بن ابی طالب (علیهم السلام)، در سرزمین مصر چشم از جهان فرو بست و به ملکوت اعلی پیوست.
نسب و خانواده
حضرت نفیسس (س) از نوادگان امام حسن مجتبی (ع) بودند. همسر ایشان اسحاق مؤتمن، پسر امام جعفر صادق (ع) بود. همچنین از سوی مادر به حضرت ابوالفضل العباس (ع) نسبت میرسیدند.
عبادت و تهذیب نفس
آن حضرت پیش از وفات، قبری برای خود کنده بودند و پیوسته در آن قبر به عبادت و نماز میایستادند و قرآن تلاوت میکردند. این اقدام نشاندهنده عمق ایمان و آمادگی دائمی ایشان برای لقای پروردگار بود.
واقعه وفات
حضرت نفیسس (س) در اول ماه رجب بیمار شدند و نامهای برای همسرشان که در مدینه بودند نوشتند و ایشان را از حال خود آگاه ساختند. در شب اول ماه رمضان، بیماری ایشان شدت یافت. فردای آن روز در حالی که روزه بودند، طبیب آوردند و به ایشان دستور افطار دادند.
آن حضرت در پاسخ فرمودند: «عجبا! سی سال است از خداوند مسئلت دارم با حالت روزه از دنیا بروم، و اکنون که روزه هستم افطار کنم؟»
سپس تلاوت سوره انعام را آغاز کردند و هنگامی که به آیه مبارکه «لَهُمْ دَارُ السَّلَامِ عِنْدَ رَبِّهِمْ» (برای آنان نزد پروردگارشان خانه آرامش است) رسیدند، جان به جانآفرین تسلیم کردند.
محل دفن
همسر ایشان، اسحاق مؤتمن، زمانی به مصر رسید که آن بانوی بزرگوار وفات یافته بودند. او قصد داشت پیکر مطهر را به مدینه منتقل کند و در قبرستان بقیع در کنار اجداد طاهرینش به خاک بسپارد، اما مردم مصر با اصرار و التماس از او خواستند که پیکر را در مصر نگه دارد.
اسحاق مؤتمن در عالم خواب، پیامبر اکرم (ص) را دید که به او فرمودند: «با اهل مصر در این ماجرا مخالفت مکن، که به خاطر نفیسه، خداوند رحمت و برکاتش را نازل میکند.»
بدین ترتیب، پیکر مطهر حضرت نفیسس (س) در همان محل کنونی در مصر به خاک سپرده شد.
کرامت قبر
مشهور است که دعا در کنار قبر مطهر حضرت نفیسه خاتون (س) مستجاب میشود و این بقعه متبرکه همواره مورد احترام و زیارت مؤمنان بوده است.
روحش شاد و یادش گرامی باد.
