عبدالسلام بن شعیب بن طاهر، معروف به ابوالقاسم همدانی وطیسی، از راویان حدیث در قرن ششم و هفتم هجری قمری بود. او از جمله علمایی بود که در منطقه همدان فعالیت داشت و از مشایخ و اساتید برجستهای همچون ابوبکر بن هبة الله بن الفرج، نصر بن مظفر و شهردار بن شیرویه حدیث نقل کرده است. عبدالسلام بن شعیب علاوه بر همدان، به اصفهان نیز سفر کرد و در آنجا به کسب علم و نقل حدیث پرداخت. او از جمله محدثانی بود که به دلیل سفرهای علمی و ارتباط با علمای مختلف، از جایگاه ویژهای در میان اهل حدیث برخوردار بود.
منبع: تاریخ الإسلام، جلد 43، صفحه 297
وفات عبدالسلام بن شعیب
عبدالسلام بن شعیب در اواخر ماه شعبان سال 608 هجری قمری درگذشت. تاریخ دقیق محل وفات او مشخص نیست، اما با توجه به فعالیتهایش در همدان و اصفهان، احتمالاً در یکی از این دو شهر رخ داده است. وفات او پایان زندگی یکی از راویان حدیثی بود که در حفظ و انتقال احادیث نقش مهمی ایفا کرد. عبدالسلام بن شعیب از جمله محدثانی بود که به نسلهای بعدی اجازه نقل حدیث داد، از جمله به فخر علی و دیگران.
منبع: تاریخ الإسلام، جلد 43، صفحه 297
اهمیت عبدالسلام بن شعیب در تاریخ حدیث
عبدالسلام بن شعیب همدانی از جمله راویانی بود که در حفظ و انتقال احادیث نقش مهمی داشت. او با سفر به مراکز علمی مختلف و ارتباط با علمای بزرگ، توانست احادیث بسیاری را جمعآوری و نقل کند. فعالیتهای او در همدان و اصفهان نشاندهنده جایگاه ویژهاش در میان اهل حدیث است. وفات او در سال 608 قمری، پایان زندگی یکی از محدثانی بود که در تاریخ حدیث اسلام تأثیرگذار بود.
منبع: تاریخ الإسلام، جلد 43، صفحه 297
منابع
397 – عبد السّلام بن شعيب 1 بن طاهر. أبو القاسم الهمذانيّ، الوطيسيّ. من بقايا الشيوخ بهمذان. سمع من: أبي بكر بن هبة اللّٰه بن الفرج ابن أخت الطّويل، و نصر بن المظفّر، و شهردار بن شيرويه، و جماعة، و رحل إلى أصبهان، و سمع بها، و حدّث. و الوطيس: التّنّور. أجاز للفخر عليّ، و غيره 2. و توفّي في أواخر شعبان.
