پرسش:
با یکی از اهلسنت بحثم شد و به من گفت: شما که دعای جوشن کبیر میخوانید، آیا پیامبر هم میخوانده که شما میخوانید؟
من این را نمیدانستم؛ آیا پیامبر میخواند؟
پاسخ:
دعای جوشن کبیر بر اساس نقل معتبر، از رسول خدا بهواسطه امام زینالعابدین علیهالسلام روایت شده و شأن ورود آن نشان میدهد که این دعا به دستور الهی و بهعنوان حرز و امان برای پیامبر و امت بیان شده است؛ بنابراین اصل صدور و قرائت آن از ناحیه پیامبر ثابت است.
سبب نامگذاری دعای مذکور به جوشن کبیر آن است که این دعا در برابر بلاها و آسیبهای دنیوی و اخروی، زره و محافظ خوبی است.[۱]
این دعا را امام زینالعابدین علیهالسلام از پدر بزرگوارش، از جدّش، از رسول خدا نقل کرده است.
درباره شأن ورود این دعا آمده است:
«در یکی از جنگها، رسول خدا زره و جوشن سنگینی بر تن داشت که سبب آزار آن حضرت میشد. پیامبر گرامی به درگاه خدا دعا کرد تا آنکه جبرئیل نازل شد و گفت: خداوند به تو سلام میرساند و میفرماید این زره سنگین را از تن خارج ساز و در عوض این دعا را بخوان که برای تو و امت تو امان و حرزی خواهد بود.»
آنگاه فضیلتهایی در عظمت این دعا نقل کردهاند؛ از جمله اینکه:
هر کس آن را بخواند و از منزل خارج شود، و یا آن را همراه خود داشته باشد (و محتوای آن را در روح خود پیاده کند)، اهل بهشت است و خداوند توفیق انجام اعمال صالح را به او عنایت میکند. این دعا برای بیماریهای سخت و کسب پاداشهای فراوان معنوی مفید است.
امام حسین علیهالسلام فرمود:
پدرم مرا به حفظ و بزرگداشت این دعا سفارش کرد و به من فرمود این دعا را بر کفنش بنویسم و آن را به خانوادهام تعلیم دهم و آنان را نسبت به خواندن این دعا ترغیب نمایم.[۲]
طبیعتاً پیامبر گرامی که این دعا را برای امت بیان کردهاند، خودشان نیز همواره بر خواندن آن تأکید داشتهاند.
مرحوم علامه مجلسی این دعا را از اعمال شبهای قدر میداند.[۳]
و از روایات نیز استفاده میشود که سه بار، یا حداقل یک بار در ماه رمضان، این دعا خوانده شود.[۴]
پینوشتها:
[۱] مفاتیح نوین، ص ۱۳۸، پاورقی
[۲] بحارالانوار، ج ۹۱، ص ۳۸۲
[۳] زادالمعاد، ص ۱۸۶
[۴] بحارالانوار، ج ۹۱، ص ۳۸۴
