جعفر بن عون بن جعفر بن عمرو بن حریث مخزومی، از شخصیتهای برجسته و فقیهان مشهور قرن دوم و سوم هجری قمری بود. او با کنیهی ابوعون شناخته میشد و به عنوان فردی ثقه و دارای احادیث فراوان در میان محدثان و فقیهان شهرت داشت. جعفر بن عون در دوران خلافت مأمون عباسی زندگی میکرد و به دلیل جایگاه علمی و اخلاقیاش مورد احترام بود. برخی منابع او را به عنوان فردی صالح و قابل اعتماد توصیف کردهاند. [منبع: الكامل في التاريخ، جلد 6، صفحه 385] [منبع: الطبقات الکبری، جلد 6، صفحه 366]
وفات جعفر بن عون
جعفر بن عون در سال 207 هجری قمری در کوفه درگذشت. تاریخ دقیق وفات او روز دوشنبه، یازدهم شعبان سال 207 قمری ذکر شده است. برخی منابع نیز سال 206 قمری را به عنوان سال وفات او بیان کردهاند. گفته میشود که او در سن نود سالگی و در بازگشت از سفر حج دار فانی را وداع گفت. وفات او در دوران خلافت مأمون عباسی رخ داد و از او به عنوان یکی از محدثان برجستهی زمان خود یاد میشود. [منبع: الطبقات الکبری، جلد 6، صفحه 366] [منبع: تاریخ الإسلام، جلد 14، صفحه 89]
جایگاه علمی و تأثیرات
جعفر بن عون به دلیل دانش فقهی و حدیثیاش مورد توجه بسیاری از علمای زمان خود بود. او به عنوان فردی ثقه در نقل حدیث شناخته میشد و احادیث فراوانی از او روایت شده است. برخی از بزرگان حدیث، مانند احمد بن حنبل، به او اعتماد داشتند و او را به عنوان مرجع علمی معرفی میکردند. وفات او ضایعهای برای جامعهی علمی آن دوران محسوب میشد، چرا که او از جمله شخصیتهایی بود که در حفظ و انتقال احادیث نقش بسزایی داشت. [منبع: تاریخ الإسلام، جلد 14، صفحه 89] [منبع: الكامل في التاريخ، جلد 6، صفحه 385]
منابع
1. الكامل في التاريخ، جلد 6، صفحه 385
2. الطبقات الکبری، جلد 6، صفحه 366
3. تاریخ الإسلام، جلد 14، صفحه 89
جعفر بن عون بن جعفر بن عمرو بن حريث المخزومي. و يكنى أبا عون. توفي بالكوفة يوم الاثنين لإحدى عشرة ليلة خلت من شعبان سنة تسع و مائتين في خلافة المأمون. و كان ثقة كثير الحديث.
