جامعه امامیه به هنگام پیشوایی امام حسن عسکری (امامت: 254-260ق) دچار مشکلی اعتقادی شده بود از این رو, آن حضرت کوشیدند با بهره گیری از روش های گوناگون تبلیغی, این کاستی را چاره نمایند. منظور از «تبلیغ» هر گونه فعالیت نظام مند و مستقیم به منظور گسترش یک مفهوم, اعم از علمی, عاطفی, رفتاری می باشد. با توجه به این که مهم ترین چالش پیش روی امام, چالش «باور به امامت» بود, این که آن حضرت, چه راهکارهای تبلیغاتی برای حل این گره اعتقادی در پیش گرفت, پرسش بنیادین این پژوهش است. یافته ها بر آن است, ایشان با بهره گیری از الگوی «تبلیغ کانونی», در هفت گام با کاربست شیوه هایی چون: نخست در اختیار گرفتن بیت امامت در سامرا, دوم: استفاده از ظرفیت تبلیغی خلیفه عباسی برای معرفی امام, سوم: ارائه کرامت و امور خارق العاده برای شک زدایی, چهارم: ترمیم شبکه تبلیغات بازمانده از عصر امام هادی(ع), پنجم: اعلام راهبرد تبلیغی و تامین محتوا, ششم: بهره گیری از ابزارهای مختلف تبلیغی, هفتم: نظارت و بازرسی بر حُسن اجرا, به چاره کردن این مشکل اعتقادی پرداختند. تحقیق پیش رو, با دریافت الگو از روشهای ارتباطی و تحلیل داده های تاریخی, به بیان راهبردهای آن حضرت می پردازد. کلید واژگان: مدل تبلیغات امام حسن عسکری(ع), تبلیغات چالش محور, تبلیغات امامیه, باور به امامت, سیره تبلیغی. تازه های تحقیق امام حسن عسکری7 در راهبردهای تبلیغی, همزمان از روش ها و ابزارهای متناسب زمان و مکان بهره میبردند. شناسایی چالش ها و رفع آنها به وسیله ایشان, از ابتدا کانون توجه بود. چالش اساسی در این دوره, یعنی «باور به امامت», آن حضرت را واداشت تا با به کارگیری شبکه ارتباطی بازمانده از دوره پدرشان, ضمن استفاده از شیوههای نو, بکوشند تا جامعه امامیه را در این دو موضوع یکپارچه کنند. شبکه بلندبالای تبلیغاتی امام با محوریت شخص ایشان و بیت امامت در سامرا, ضمن استفاده از جایگاه فردیِ امام, با شناسایی ظرفیت های سیاسی, اجتماعی و فرهنگی, راه حل های فراوانی برای حل این چالش در پیش گرفت. سرانجام, در مدت کوتاه امامت آن حضرت, امامیه در پذیرش او یک صدا شدند. «نامه نگاری», «استفاده از ظرفیت سیاسی و اجتماعی جامعه» و «پیش گویی» بخش های پیوسته این زنجیره تبلیغاتی مؤثر بودند. نظارت بر روند انجام کارها و تزریق بینش, دانش و مهارت به این شبکه, در برابر همه تواناییهای تبلیغاتی عباسیان, آن حضرت را بر آنها چیره ساخت.
