جلال الدین محمد بن ابوبکر سیوطی از جمله مفسران قرن دهم هجری اهل سنت است که تفسیر قرآن را به صورت ترتیبی از ابتدا تا پایان قرآن به کمک روایات سامان داده است و از آنجا که هیچ نقد و نظری درباره روایات تفسیرش ارائه نداده، به نظر می رسد که این اخبار مورد تایید او بوده است. سیوطی در تفسیر خود روایات فراوانی از راویان گوناگون از جمله امامان معصوم (علیهم السلام) نقل کرده است؛ هرچند نسبت روایات ائمه نسبت به روایات سایر راویان بسیار اندک است. در این تفسیر 650 روایت از امامان شیعه نقل شده است که از این میان، 97 روایت از صادقین (علیهما السلام) است. مقاله حاضر به گونه شناسی و ارزیابی روایات تفسیری منقول از صادقین (علیهما السلام) در تفسیر الدر المنثور سیوطی پرداخته است.
