هدف پژوهش حاضر تبیین نظام سیاسی اسلام براساس مضامین زیارت امینالله و زیارت آل یاسین میباشد. روش پژوهش استنباطی- تحلیلی بوده و نتایج نشان داد به نظر میرسد این دو زیارتنامه رابطه اجمال و تفصیل با یکدیگر دارند و مکمّل هستند. رابطه امام و امّت و یا به تعبیر فارابی رئیس فاضل و مردم، صرفاً یک رابطه خشک حقوقی و از بالا به پایین و دستوردهنده و اطاعتکننده نیست، بلکه یک رابطه عاطفی و عاشقانه است. رابطهای که در آن امام و امّت بر یک کشتی سوار و به سوی یک مقصد در حرکت هستند. در این نظام سیاسی به تمامی نیازهای عاطفی و احساسی، ظاهری و باطنی، مادی و معنوی، فردی و اجتماعی توجه میشود. براساس نگاه و تفکری که در این دو زیارتنامه ارائه میشود، وظیفه نظام سیاسی، علاوه بر تأمین امنیت بقای دنیوی و سامان دادن به دنیای مردم، تأمین سعادت و امنیت اخروی و بقای ابدی آنان هم است و این مهم تنها از عهده نظام سیاسی اسلام که ریاست آن را انسانهای فاضل بر عهده دارند، برمیآید و این نکته کلیدی و مهمی است که اگر مورد غفلت قرار بگیرد، نظام سیاسی دیگر فاضله و اسلامی نخواهد بود و انسان و جامعه را به سعادت نخواهند رساند.
