سحر از پدیدههایی است که در تمام ادوار تاریخی مورد بحث بوده و در گذر زمان و تغییر جوامع بشری به روشهای مختلفی به منصه ظهور درآمده است، سحر که از منظر اسلام جز در مواردی حرام دانسته شده با تصرف در اشخاص، اشیا یا امور، سبب عملی خارقالعاده میگردد؛ در تمام اعصار خصوصاً عصر کنونی، ساحران با روشهایی نوین سحر از جمله جادوی سیاه، برخی از درجات هیپنوتیزم، برخی از بازیهای رایانهای و… تاثیراتی را بر اذهان و روان افراد میگذارند که گاه این تاثیرات جان افراد را فرامیگیرد، از این رو این سوال اساسی طرح میگردد که آیا ممکن است ساحر با سحر خود، جان شخصی را بگیرد و او را به قتل رساند؟ در صورت امکان راه اثبات چنین قتلی و مجازات مرتکب آن چیست؟ بر این اساس، جستار حاضر با روش توصیفی تحلیلی در نظر فقها بدین برآیند دست یافته که مشهور فقها ضمن پذیرش واقعیت داشتن سحر، وقوع قتل به سحر را ممکن دانسته و اثبات چنین قتلی را با اقرار ساحر به آن میپذیرند و مجازات مرتکب آن را به لحاظ نوع قتل، قصاص یا دیه میدانند؛ اما از دیدگاه مشهور، اثبات چنین قتلی با شهادت بینه بر این امر، مورد پذیرش قرار نمیگیرد، حال آن که مقدس اردبیلی، اثبات قتل با سحر با شهادت بینه را ممکن برشمرده و قائل به پذیرش این شهادت است؛ البته قائلین به واقعیت نداشتن سحر، امکان وقوع قتل با سحر را نپذیرفتهاند، ولی با اقرار ساحر بر چنین قتلی نظر به کشتن ساحر از باب حد دادهاند.
کلیدواژهها
قتل از طریق سحرهای نوین، قصاص ساحر، مقدس اردبیلی، اقرار، شهادت بینه
