امامت یکی از اصول اعتقادی شیعه و دارای مسائل مختلفی از جمله وجوب تعیین یا نصب امام است. متکلمان امامیه با ادله مختلف، قائل به وجوب عقلی نصب امام از سوی خداوند متعال هستند، که «دلیل ضرورت حفظ و تبیین شریعت» از آن جمله است. بر این دلیل اشکالاتی وارد شده است که متکلمان و متفکران امامیه به آنها پاسخ دادهاند. این مقاله با استفاده از روش عقلی- تحلیلی، پس از تقریر دلیل مذکور، به پنج شبههی مطرح شده در کتاب «تئوری امامت در ترازوی نقد» پاسخ گفته و اثبات کرده است که با توجه به خاتمیت دین اسلام، بعد از رحلت پیامبر اکرم6، شریعت ضرورتا محتاج حافظ و مبیّن است و غیر از امام معصوم کسی نمیتواند عهدهدار آن شود؛ از این رو، برای هر عصری، نصب امام از طرف خداوند واجب است. این دلیل و سایر ادله عقلی، درباره تعداد ائمه، نفیا و اثباتا نظری نداشته و غیبت امام نیز با این دلیل ناسازگار نیست؛ زیرا امام میتواند از راههایی که با فلسفه غیبت منافات ندارد به مسئولیت حفظ شریعت اقدام کند.
کلیدواژهها
امامت، نصب امام، امام معصوم، حفظ شریعت، تبیین شریعت
