محمد باقر بن محمد تقی- مشهور به علامه مجلسی- فقیه، محدث و از متکلمان بزرگ مدرسه اصفهان در قرن یازدهم هجری بود که در علوم گوناگون عقلی و نقلی صاحب نظر و دارای آثار است. علم کلام از جمله علومی است که علامه مجلسی در آن تخصص داشته و متناسب با نیازهای عصر خود به تحقیق و تألیف در مسائل آن پرداخته است و آثار متعددی در این دانش پدید آورده و به جامعه عصر خود عرضه کرده است. یافتههای این پژوهش حاکی از آن است که علامه مجلسی در زمره متکلمانی است که رویکرد عقلی- نقلی دارد. ایشان به تناسب مسائل، به علوم دیگری چون منطق، فلسفه، معرفت شناسی، قرآن و حدیث، تاریخ، تفسیر و اصول فقه توجه داشته و در مباحث کلامی خود، مورد استفاده قرار داده است. از دیگر ویژگیهای بارز در روش کلامی علامه مجلسی، نقل نظرات و دیدگاههای سایر فرقههای کلامی- بخصوص اشاعره و معتزله- و همچنین نقل دیدگاه صاحب نظران از فلاسفه، متکلمان، مفسران و مورخان است.
کلیدواژهها: علامه مجلسی، روش شناسی، روش کلامی ، روش عقلی- نقلی ، روش تلفیقی
