قانون مدنی به تبعیت از فقه امامیه، تعیین مهر را در هنگام انعقاد عقد نکاح الزامی ندانسته، بلکه این عمل ممکن است پس از نکاح نیز صورت گیرد. در پژوهش پیشرو نگارندگان پس از تبیین مختصر احکام مربوط به این موضوع، با روشی توصیفی تحلیلی و با رویکرد تطبیقی با بهرهگیری از شیوه کتابخانهای برای جمع آوری دادهها، به این سوال پاسخ داده میشود که در نظام حقوقی ایران و فقه عامه و امامیه، عدم تعیین مهر چه تأثیری بر حق حبس دارد؟ دستاورد پژوهش حکایت از آن دارد که درهرحال، باید برای زوجه مهریهای تعیین گردد. استحقاق زوجه بر مهر از قواعد آمره محسوب میشود؛ لذا نمیتوان بر عدم مهر تراضی نمود؛
یعنی زوجه هیچگاه حقی بر مهر نداشته باشد. علیرغم اختلاف نظرهایی که درخصوص جریان یا عدم جریان حق حبس درصورت عدم تعیین مهر بین حقوقدانان و همچنین فقهای فریقین وجود دارد، اما نظر قویتر آن است که عدم تعیین مهر، تأثیری بر حق حبس نداشته و زوجه میتواند تا پیش از تعیین و دریافت مهر، از تمکین خودداری کند. اما نظر قویتر آن است که عدم تعیین مهر، تأثیری بر حق حبس نداشته و زوجه میتواند تا پیش از تعیین و دریافت مهر، از تمکین خودداری کند.
یعنی زوجه هیچگاه حقی بر مهر نداشته باشد. علیرغم اختلاف نظرهایی که درخصوص جریان یا عدم جریان حق حبس درصورت عدم تعیین مهر بین حقوقدانان و همچنین فقهای فریقین وجود دارد، اما نظر قویتر آن است که عدم تعیین مهر، تأثیری بر حق حبس نداشته و زوجه میتواند تا پیش از تعیین و دریافت مهر، از تمکین خودداری کند. اما نظر قویتر آن است که عدم تعیین مهر، تأثیری بر حق حبس نداشته و زوجه میتواند تا پیش از تعیین و دریافت مهر، از تمکین خودداری کند.
کلیدواژهها
- حق حبس، مهر، تمکین، تفویض بضع، تفویض مهر
