یکی از مباحث مطرح در باب نبوت، گستره علم پیامبران الهی به حقایق عالم ملک و ملکوت – علاوه بر معارف و احکام دینی- است. این مسئله از طریق عقل و نقل بررسی شده است. آیه کریمه مربوط به تعلیم اسماء به آدم% از جمله مستندات قرآنی برای بررسی این موضوع است. درباره مقصود از اسمای تعلیم شده به آدم% به عنوان خلیفه خداوند در زمین، از سوی مفسران آراء مختلفی مطرح شده است؛ مانند: نامهای همه موجودات، نامهای برخی از موجودات، نامهای حجتهای خاص خداوند، صفات و خواص اشیاء، آگاهی از همه اشیاء، اسماء الهی، حقایق عالم جبروت، نامها و خواص اشیاء، نامها، ذوات، خواص اشیاء و اصول مصنوعات بشری. باتوجه به قواعد زبانی و روایات معتبر، دیدگاه صحیح در اینباره، تعلیم نامهای حجتهای خاص خداوند و حقایق عالم است. در این پژوهش با بهرهگیری از روش تفسیر اجتهادی، آراء و اقوال مفسران نقل و بررسی شده، و دیدگاه مختار تبیین گردیده است.
کلیدواژهها
آدم، تعلیم اسماء، علم پیامبران، حجتهای خاص خداوند، خلافت الهی
