تبیین تاریخی مؤلفه های همگرایی از منظر امام جواد (علیه السلام)
ظهور و حضور اندیشه های متنوع و متعدد فکری و فرهنگی در جهان اسلام پس از رحلت رسول الله(ص) تا به امروز، چالش ﻣﺴﺌﻠﮥ همگرایی
ظهور و حضور اندیشه های متنوع و متعدد فکری و فرهنگی در جهان اسلام پس از رحلت رسول الله(ص) تا به امروز، چالش ﻣﺴﺌﻠﮥ همگرایی
دعا در فرهنگ شیعی جایگاه والایی دارد. دعاهای مأثور بخش مهمی از میراث حدیثی شیعه را تشکیل می دهد. بخشی از این میراث مربوط به
یکی از علت های ضروری بودن طرح مباحث مهدویت، سخنان و سفارش های معصومان در این باره است، آنها همگی به دولت امام مهدی (عج)
حیات امام جواد (ع) به سبب پدیده هایی، از دیگر امامان ممتاز است؛ زیرا در عصر پدر و جد بزرگوارش، عقایدی در بین شیعیان ایجاد
رویکرد بینامتنی یا ارجاعات میان متنی یکی از مباحث موردتوجه نظریه پردازان معاصر است. در این رویکرد فرض بر این است که متون مختلف از
عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم گفت: الآن فضا بهگونهای شده که بعضی تلاش میکنند اثبات کنند: نه «عقل» توانایی درک دارد، نه «مقاصد» باید
امام جواد (علیه السلام) جوانترین شخصیت در بین ائمّه معصومین (علیهم السلام) بود و عمر کوتاهی داشت. آن بزرگوار در سن ۲۵ سالگی در زمان
بر خلاف آنچه که بسیاری، تصور می کنند، رویکرد یکسان و فراگیری در میان عالمان اهل سنت، به جایگاه علمی و حتی رجالی امامان معصوم
قالَ الإمام الجواد – عليه السلام – : ثَلاثُ خِصال تَجْتَلِبُ بِهِنَّ الْمَحَبَّةُ: الاْنْصافُ فِي الْمُعاشَرَةِ، وَ الْمُواساةُ فِي الشِّدِّةِ، وَ الاْنْطِواعُ وَ الرُّجُوعُ إلي
صلوات مخصوص امام جواد علیه السلام عبدالله بن محمد عابد می گوید: سال 255 هجری قمری بود، روزی در شهر و در منزل امام عسکری
در كتاب عيون المعجزات از «كليم بن عمران» نقل شده كه گفت: (آنگاه كه امام رضا عليه السّلام هيچ فرزند نداشت) به امام رضا
چنانكه گفته شد، از آنجا كه امام جواد نخستين امامی بود كه در خرد سالی به منصب امامت رسيد (1) ، حضرت مناظرات و بحث