پرسش:
موجودات فضایی – آیا در احادیث ائمه علیهم السلام، اشارهای به موجودات فضایی شده است؟ شنیدهام اشارهای در نهج البلاغه به موجودات فضایی وجود دارد…! اگر هست لطفا با آدرس مطلب پاسخ دهید. (تبریز)
پاسخ:
واژۀ «موجودات فضایی»، یک اصطلاح است که بیشتر برای موجودات ناشناخته و یا خیالی وضع شده است؛ اما به طور کلی هر چه که در زمین نباشد و یا به غیر از زمین، در آسمان نیز باشد، “موجود فضایی” محسوب میشود، مانند ملائک، تا حدودی جنّها، ارواح گذشتگان … و چه بسا موجودات دیگری که چیستی آنها برای انسان بیان نشده، لذا آنها را نمیشناسد و اساساً خبر هم ندارد که در پی شناخت آنها باشد.
در آیات و احادیث نیز ذکر شده است که آسمانها آباد هستند و در آنها نیز حیات هست؛ اما نه این که الزاماً موجوداتی از جنس موجودات زمینی باشند و دانشمندان برای کشف آنها، به دنبال کشف آب [ماده حیات] یا کربن در سیارات دیگر باشند، و یا با چشم مادی بتوانند آنها را رؤیت کنند؛ اگر چه وجود چنین موجوداتی نیز بعید نیست.
در تحقیقی که با همکاری دانشمندان فضایی شوروی و آمریکا صورت گرفت و در کتابی تحت عنوان «ما تنها نیستیم» منتشر شد، اعلام گردید که: فقط در کهکشان ما، دست کم 1000 میلیون کره قابل زندگی وجود دارد. (استاد حسین نوری، دانش عصر فضا، ص 168)
بنابراین، موجودات زنده، در آسمانها نیز وجود دارند و نه فقط در احادیث، بلکه در قرآن کریم تصریح شده که به غیر از زمین، در آسمانها نیز موجودات زندهای که حرکت دارند، وجود دارند:
«وَمِنْ آيَاتِهِ خَلْقُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَثَّ فِيهِمَا مِنْ دَابَّةٍ وَهُوَ عَلَى جَمْعِهِمْ إِذَا يَشَاءُ قَدِيرٌ» (الشوری، 29)
ترجمه: و از آيات (نشانههای هدایت کنندۀ) اوست، آفرينش آسمانها و زمين و آنچه از جنبندگان در آنها منتشر نموده؛ و او هر گاه بخواهد بر جمع آنها تواناست!
●- دقت شود که در آیه، به “جنبدگان در زمین و آسمانها” تصریح نمود، و این نوع حرکت از ویژگیهای موجود زنده میباشد.
●- دقت شود که مقصود از این دسته از موجودات که به آنها “جنبدگان” اطلاق شده، ملائک و یا ارواح نمیباشند، بلکه واقعاً موجوداتی هستند که زندهاند و حرکت میکنند:
*- علامه طباطبایی، رحمة الله علیه: «ظاهر آیه این است که در آسمانها خلقی از جنبندگان (دواب) مثل روی زمین وجود دارد و اگر کسی بگوید که منظور از جنبندگان آسمان، ملائکه هستند مردود است، چرا که کلمه «دواب» بر ملائکه اطلاق نشده است.» (الميزان/ج18/ص58 – و در نقد تفسیر الکشاف، زمخشری)
*- تفسیر نمونه – آیت الله مکارم شیرازی: « «کلمه «دابة» شامل موجودات ذرهبینی تا حیوانات غول پیکر می شود . . . و این آیه دلالت بر وجود انواع موجودات زنده در آسمانها دارد گر چه هنوز دانشمندان به صورت قاطعی در این زمینه قضاوت نمی کنند. و سر بسته می گویند در میان کواکب آسمان به احتمال قوی ستارگان (سیارههای) زیادی هستند که دارای موجودات زندهاند؛ ولی قرآن با صراحت این حقیقت را بیان میدارد که در پهنه آسمان نیز جنبندهگانی زنده فراوان وجود دارد» (تفسیر نمونه، ج 1، ص 165- 166)
●- در آیات تصریح شده است که در همین آسمان و آسمانهای دیگر، نه تنها حیات جریان دارد، بلکه فرامین الهی ابلاغ میشود و شنونده دارد (مانند فرشتگان و …) و حتی شیاطین جنّ، برای کسب خبر سعی میکنند که به آنها نزدیک شده و مطلع شوند، اما رانده میشوند:
«وَلَقَدْ جَعَلْنَا فِي السَّمَاءِ بُرُوجًا وَزَيَّنَّاهَا لِلنَّاظِرِينَ * وَحَفِظْنَاهَا مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ * إِلَّا مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ مُبِينٌ» (الحجر، 16 تا 18)
ترجمه: ما در آسمان برجهايى قرار داديم؛ و آن را براى بينندگان (انسان و غیر آنسان) آراستيم * و آن را از هر شيطان رانده شدهاى حفظ كرديم * مگر آن كس كه (بخواهد) استراق سمع كند (و دزدانه گوش فرا دهد) كه «شهاب مبين» او را تعقيب مىكند (و مىراند).
احادیث:
امیرالمؤمنین، امام علی علیه السلام، به وجود موجودات زنده در همین ستارگان تصریح نمودهاند:
1- «هذِهِ النُّجُومُ الَّتی فی السَّماءِ مَدائِنُ مِثلُ المَدائِنِ الَّتی فی الأرضِ مَربُوطَهٌ کُلُّ مَدینَةٍ اِلی عَمُودٍ مِن نُورٍ» (سفينة البحار، جلد 3، صفحه 574)
ترجمه: این ستارگانی که در آسمان هستند، شهرها (و آبادیهایی) همچون شهرهای زمینند، هر شهری از آنها با ستونی از نور (با شهرهای دیگر) مرتبط شده است.
1- امام حسن مجتبی علیه السلام فرمودند:
«إِنَّ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مَدِينَتَيْنِ: إِحْدَاهُمَا بِالْمَشْرِقِ وَ اَلْأُخْرَى بِالْمَغْرِبِ، عَلَيْهِمَا سُورٌ مِنْ حَدِيدٍ، يَدُورُ عَلَى كُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا سَبْعُونَ أَلْفَ أَلْفِ مِصْرَاعٍ ذَهَباً، وَ فِيهَا سَبْعُونَ أَلْفَ أَلْفِ لُغَةٍ، يَتَكَلَّمُ أَهْلُ كُلِّ لُغَةٍ بِخِلاَفِ لُغَةِ صَاحِبَتِهَا، وَ أَنَا أَعْرِفُ جَمِيعَ اَللُّغَاتِ، وَ لاَ فِيهِمَا وَ لاَ بَيْنَهُمَا حُجَّةٌ غَيْرِي وَ غَيْرُ اَلْحُسَيْنِ أَخِي عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ» (مختصر البصائر،جلد، صفحه۷۴) – (کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، محقق و مصحح: غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج 1، ص 462)
ترجمه: خدا دو شهر دارد که یکى در مشرق و دیگرى در مغرب است، گرد آنها دیوارى از آهن است و هر یک از آنها یک میلیون در دارد و در آنجا هفتاد میلیون لغت است، تکلم هر یک بنابر لغتى بر خلاف لغت دیگر است و من همه آن لغات و آنچه در آن دو شهر و میان آنهاست میدانم و بر آنها حجتى جز من و برادرم حسین نیست.
امام باقر علیه السلام، به وجود دریا و شهر و آبادی پشت آن تصریح نمودند و فرمودند:
3- «إِنَّ لِلَّهِ مَدِينَةً خَلْفَ اَلْبَحْرِ سَعَتُهَا مَسِيرَةُ أَرْبَعِينَ يَوْماً لِلشَّمْسِ فِيهَا قَوْمٌ لَمْ يَعْصُوا اَللَّهَ قَطُّ وَ لاَ يَعْرِفُونَ إِبْلِيسَ إِلَى آخِرِ اَلْخَبَرِ» (بحارالأنوار (جلد ۵۴ تا ۶۳) / ترجمه کمرهای، ج ۱، ص ۲۵۵)
ترجمه: براى خدا شهريست پشت دريا به مسافت چهل روز سير خورشيد؛ در آن مردمانی هستند كه هرگز نافرمانى نكردند، و ابليس را نشناسند.
حضرت امام صادق علیه السلام فرمودند:
4- «إِنَّ مِنْ وَرَاءِ أَرْضِكُمْ هَذِهِ أَرْضاً بَيْضَاءَ ضَوْؤُهَا مِنْهَا، فِيهَا خَلْقُ اَللَّهِ يَعْبُدُونَ اَللَّهَ وَ لاَ يُشْرِكُونَ بِهِ شَيْئاً، يَتَبَرَّءُونَ مِنْ فُلاَنٍ وَ فُلاَنٍ» (الوافي، جلد۲۶،صفحه۴۸۱)
ترجمه: «خدا را در پس این زمین شما، سرزمینی است درخشان که پرتو نور این زمین از آن است. و در آن موجوداتی به سر میبرند که خدا را عبادت میکنند و به او شرک پیدا نمی کنند و از فلانی و فلانی (دشمنان خدا، رسول و اهل بیت علیهم السلام در زمین) بیزاری میجویند.»
و البته روایات دربارۀ وجود موجودات زنده در آسمانها و ستارگان بسیارند.
