پرسش:
یکی از اعضای انجمن حجتیه میگوید: «یک حدیث در ضرورت جنگ و جهاد علیه امریکا و اسرائیل بیاروید!»
پاسخ:
انصافاً آیه و حدیث به چه کار کسی میآید که “عقل” ندارد؟! کسی که نمیفهمد دشمنان از هر سو به او هجوم آوردهاند و اگر احیاناً کمی بفهمد نیز میگوید: «یک حدیث بیاورید که باید ایستادگی و مقابله کنم!»، از آیه و حدیث چه میفهمد؟! گویا حجتیهایها، بیش گذشته مانند “اخباریون” شدهاند و برای هر امری، حدیث میخواهند؟! آیا برای خواری، ذلت، پذیرش سلطۀ کفار، استعمار و استثمار نیز حدیث خواندهاند؛ یا فقط برای مسلمانی، ایمان، مجاهدت، ایستادگی و مقابله با دشمنان حدیث میخواهند؟!
خداوند سبحان در قرآن مجید فرمود که گروهی از اهل کتاب [که مسلمانان را نیز شامل میشود]، به جای آن که تابع وحی باشند، به آن پشت میکنند، و یا آن را دنبال اهداف یا امیال خود میکشانند، و این بدترین نوع انحراف و ظلم میباشند:
«وَلَمَّا جَاءَهُمْ رَسُولٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُصَدِّقٌ لِمَا مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِيقٌ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ كِتَابَ اللَّهِ وَرَاءَ ظُهُورِهِمْ كَأَنَّهُمْ لَا يَعْلَمُونَ» (البقره، 101)
– و هنگامی كه فرستادهای از سوی خدا به سراغشان آمد در حالی كه با نشانههائی كه نزد آنها بود مطابقت داشت، جمعی از آنان كه دارای كتاب بودند، كتاب خدا را پشت سر افكندند، گوئی اصلا از آن خبر ندارند.
الف – سابقۀ “انجمن حجتیه”، در تفسیر به رأی، سوء استفاده از آیات و احادیث، تقطیع، استناد به برخی از آیات و احادیث و پوشاندن و کتمان برخی دیگر، برای توجیه اهداف، امیال و مواضع نادرست خود، به قدمت تأسیس این انجمن میباشد:
«إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ وَيُرِيدُونَ أَنْ يُفَرِّقُوا بَيْنَ اللَّهِ وَرُسُلِهِ وَيَقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَكْفُرُ بِبَعْضٍ وَيُرِيدُونَ أَنْ يَتَّخِذُوا بَيْنَ ذَلِكَ سَبِيلًا» (النساء، 150)
– كسانی كه خدا و پيامبران او را انكار میكنند و میخواهند در ميان آنها تبعيض قائل شوند، و میگويند به بعضی ايمان داريم و بعضی را انكار میكنيم و میخواهند در ميان اين دو، راهی برای خود انتخاب كنند!
ب – آیا انجمنیها، تا کنون آیات جهادی در قرآن کریم را تلاوت ننمودهاند؛ یا چون آیات صراحت دارد، دنبال حدیث هستند! یا میگویند: «حتماً باید نام امریکا، انگلیس، اسرائیل و ترامپ و نتانیاهو در آنها آمده باشد؟!»
فرمود:
«كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَكُمْ وَعَسَى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَعَسَى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَكُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ» (البقره، 216)
– جنگ در راه خدا، بر شما مقرر شده (گریزی از آن نیست)، در حالی كه برايتان ناخوشايند است. چه بسا چيزی را خوش نداشته باشيد، حال آنكه خير شما در آن است. و يا چيزی را دوست داشته باشيد، حال آنكه شر شما در آن است. و خدا میداند، و شما نمیدانيد.
«انْفِرُوا خِفَافًا وَثِقَالًا وَجَاهِدُوا بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ» (التوبة، 41)
– (همگی به سوی ميدان جهاد) حركت كنيد، چه سبكبار باشيد چه سنگين بار، و با اموال و جانهای خود در راه خدا جهاد نمائيد، اين بنفع شماست اگر بدانيد.
و با لحنی منتقدانه و نکوهشی، به همینها که ادعای ایمان دارند، فرمود:
«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمُ انْفِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ أَرَضِيتُمْ بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا مِنَ الْآخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فِي الْآخِرَةِ إِلَّا قَلِيلٌ» (التوبة، 38)
– اى كسانى كه ايمان آوردهايد شما را چه شده است كه چون به شما گفته مىشود در راه خدا بسيج شويد، كندى به خرج مىدهيد؛ آيا به جاى آخرت، به زندگى دنيا دل خوش كردهايد؟! متاع زندگى دنيا در برابر آخرت جز اندكى نيست.
و به همین گروه فراری از هر گونه جنگ و جهاد و مقابله با ظلم و فساد، فرمود:
«وَمَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ …» (النساء، 75)
– شما را چه شده (چرا) در راه خدا و در راه مردان و زنان و كودكانی كه (به دست ستمگران) تضعيف شدهاند پيكار نمیكنيد؟ … .
از “جهاد” به معنای عام که به هرگونه “تلاش دشمنستیز” گفته میشود بگذریم، در آیات بسیاری مستقیم دستور به جنگ [قتال] داده است، از جمله:
«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قَاتِلُوا الَّذِينَ يَلُونَكُمْ مِنَ الْكُفَّارِ وَلْيَجِدُوا فِيكُمْ غِلْظَةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ» (التوبة، 123)
– ای كسانی كه ايمان آوردهايد! با كافرانی كه به شما نزديكترند پيكار كنيد (و دشمن دورتر شما را از دشمنان نزديك غافل نكند) و آنها بايد در شما شدت و خشونت احساس كنند، و بدانيد خداوند با پرهيزكاران است.
*- دقت شود که مقصود از “نزدیکتر”، به لحاظ جغرافیایی نمیباشد؛ بلکه آنان که مستقیم به جنگ مسلمانان آمدهاند، آنها را از خانهها و شهرهایشان بیرون میکنند – بر سر آنان بمب میریزند – حتی زنان و کودکان را قتل عام میکنند – مدرسه و بیمارستان، با میدان جنگ برای آنها یکسان است – راه رسیدن آب، نان و دارو را میبندند؛ یا پس از شکست در حملات نظامی و تحمیل جنگهای داخلی و خارجی بر یک ملّت (مانند ایران)، به جنگ اقتصادی میآیند، تحریم میکنند و دامنۀ جنگ نرم را در ضد تبلیغ و ایجاد ناامیدی، امید کاذب به دشمن، تهدید، شبههافکنی و تردید افزایی گسترش میدهند، “نزدیکترین دشمنان” میباشند.
ج – انجمنیها، در برابر این آیات میگویند: «اینها کار امام زمان علیه السلام میباشد و پس از ظهور ایشان واقع میشود و ما حق نداریم پیش از ظهور، پرچم اسلام را بلند کنیم و با دشمنان اسلام و مسلمین، مقابله نماییم!»
در واقع میگویند: «قرآن کریم فقط برای امام نازل شده است – آیاتش هدایتگر مردمان عصر غیبت نمیباشد – اسلام و قرآن کریم، تا زمان ظهور حضرتش ناکارآمد و تعطیل است – و مسلمانی محدود به نماز، روزه، حج، وضو، غسل حیض و نفاس و جنابت میباشد! البته خوب است گاهی هم به زیارتی روید و دعایی نیز بخوانید!
*- این، همان اسلام معاویهای دیروز، و اسلام امریکایی و انگلیسی امروز میباشد – این همان اسلام مورد پسند و خوشایند امریکا، انگلیس، اسرائیل و نوکران آنها در منطقه میباشد!
چند حدیث دربارۀ جنگ و جهاد که انجمنیها نخوانده و نمیخوانند:
پیامبرگرامی اسلام صلیالله علیه و آله و سلم:
«غُدْوَةٌ او رَوحَةٌ فی سبیلاللهِ خیرٌ مِنَ الدّنیا وَ مافیها …» (مستدرک، ج ١١، ص ١٤)
– یک بار در راه خدا به جبهه رفتن، از کل دنیا و آنچه در دنیا است بهتر و والاتر است.
امیرالمؤمنین، امام علی علیه السلام:
«اللهُ اللهُ فی الـجهادِ بأَموالِكُم وَ اَنفُسِكُم وَ اَلسِنَتِكُم فی سبیلِ الله» (نهجالبلاغه، وصیت(نامة) ٤٧)
– (اللهُ اللهُ، یعنی به او قسم دادن – یعنی از خدا بترسید) و با مال و جان و زبان خود در راه خدا مجاهدت نمائید.
حضرت فاطمة الزهراء، علیها السلام:
«جَعَلَ اللهُ الجِهادَ عِزّاً لِلاسلام – خداوند جهاد را جهت عزّت و سرافرازی اسلام مقرر فرموده است.» (بحار، ج ٢٩، ص ٢٣٣) »
حضرت امام صادق علیه السلام:
پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله فرمودند: «اَغزَوا تُورِثوا أبنائَكم مَجداً – پيكار كنيد تا براى فرزندان خود، مجد و عظمت به ارث بگذاريد» (الوافي، جلد۱۵، صفحه۴۹)
«لِلجَنَّةِ بابٌ یُقالُ لَه «بابُ المجاهدین» یَمضون اِلَیه فَاذا هُو مَفتُوحٌ و هُم مُتَقَلِّدونَ بِسیوُفِهم والجَمعُ فیالمَوقِفِ» (ثوابالأعمال، ص ٤٢١)
– بهشت، دری دارد به نام «مجاهدین» که (فردا) مجاهدین با حمایل شمشیرهای (اسلحۀ) خود به سوی آن که بر ایشان باز است رهسپار میشوند در حالی که دیگر خلایق در محشر به سر میبرند.
«مَن تَرَكَ الجِهادَ اَلبَسَهُ اللهُ ذُلّاً وَ فَقراً فی معیشَتِهِ وَ مَحْقاً فیدینِهِ» (ثوابالاعمال، ص ٤٢١)
– هر کس از شرکت در جهاد شانه خالی کند، خداوند لباس فقر و مذلّت در معیشت و از دست دادن دین و ایمان را بر تن او خواهد پوشاند.
*- و البته صدها آیه و حدیث در ضرورت مقابله با دشمنان کافر، ظالم، جنایتکار و زورگو وجود دارد، اگر چه نامی از امریکا، انگلیس، اسرائیل و سران نظامات سلطه و نوکرانشان در آنها نیامده است!
