واژه «بی غیرت» از نظر لغوی، عرفی و شرعی به چه معناست؟

پرسش:
واژه «بی غیرت» از نظر لغوی، عرفی و شرعی به چه معناست؟ آیا دیوث همان بی غیرت است؟ اگر کسی زنش بی حجاب بود و آن مرد هم راضی بود، بی غیرت است؟

پاسخ:

دیاثت، از بی غیرتی هست، اما به همان معنا نیست و هر کدام معنا و مصادیق جداگانه‌ای دارند.

«غیرت»، همانطور که از نامش پیداست، «نپذیرفتن غیر – بیگانه» است.

«غیور»، از نام‌های خداوند متعال می‌باشد؛ چنان که حضرت امام صادق علیه السلام فرمودند:

«إنَّ اللّه َ تَباركَ وتَعالى غَيورٌ يُحِبُّ كُلَّ غَيورٍ، ولِغَيرَتِهِ حَرَّمَ الفَواحِشَ ظاهِرَها وباطِنَها» (الكافي: 5 / 535)

– خداوند متعال ، باغيرت است و هر باغيرتى را دوست دارد و به سبب غيرتش بود كه همه كارهاى زشت ـ چه آشكار و چه نهان ـ را حرام كرده است.

هر کار زشت یا حرامی، به دلیل شریک گرفتن هوای نفس در بندگی و اطاعت، با خداوند سبحان انجام می‌پذیرد و چون خداوند متعال غیور است و هیچ غیری را در بندگی نمی‌پذیرد؛ بدی‌ها و زشتی‌ها را حرام نموده است.

«غیرت»، یک نیروی فطری است که خداوند سبحان در فطرت انسان نهادینه کرده است و به واسطه همین نیرو است که به محافظت و دفاع از حریم خود اقدام می‌نماید؛ در واقع «غیرت»، حالت و نیروی حفظ و نگهداری از هر آن چیزی است که محافظت از آن ضروری می‌باشد؛ هم ریشه در شجاعت دارد و هم بر شجاعت می‌افزاید.

بنابراین، آدمی تا حریم‌ها را نشناسد، نمی‌تواند نسبت به حفظ آنها «غیرت» نشان دهد؛ به عنوان مثال: تمامی نوامیس مادی و معنوی، «حریم» می‌باشند؛ یعنی «شخص غیور» از آنها محافظت می‌کند تا مورد تعدی، نفوذ، تصاحب و چپاول «غیر – بیگانه» قرار نگیرند.

توحید و یکتاپرستی و تمامی اعتقادات اسلامی – اسلام عزیز و قرآن مجید – ولایت و احکام الهی، همه حریم‌هایی هستند که «غیور» در حفظ و نگهدری آنها از نفوذ «غیر – بیگانه» می‌کوشد، حال خواه این «غیر» هوای نفس درون و وسوسه‌های شیاطین جنّ و انس باشند، یا کفار و دشمنان اسلام و مسلمین در بیرون.

هم چنین تمامی «نوامیس»، همه از مصادیق کاربردی «غیرت» می‌باشند که البته دامنۀ وسیعی دارد. به عنوان مثال: از مادر، خواهر، همسر و فرزندان گرفته، تا وطن و هموطنان، همه «نوامیس» می‌باشند و در نگاه وسیع‌تر تمامی مسلمانان «نوامیس» می‌باشند؛ لذا برای مسلمان، فرقی ندارد که دشمن به خانوادۀ یا وطن خودش قصد تعرض داشته باشد، یا به خاک و خانواده‌ای در فلسطین، غزه، یمن، بوسنی و … .

بی‌غیرتی نسبت به همسر بدحجاب

«بی غیرت»، کلاً بی غیرت است و فرقی ندارد که موضوع و مصداقش چه باشد!

زن بدحجاب، ابتدا نسبت به اسلام و احکام الهی «بی غیرت» شده است و سپس نسبت به خودش و ارزش‌هایش، و سپس نسبت به جامعه و فرهنگ اسلامی-ایرانی! و اجازه داده تا مورد حمله، چپاول و سلطۀ فرهنگ غرب و شرق قرار گیرد.

مردی که نسبت به بدحجابی نوامیس خود و از جمله همسرش بی غیرتی نشان می‌دهد و حتی به آن راضی می‌شود نیز ابتدا نسبت به خداوند سبحان و حریم‌هایش بی غیرت شده است، سپس نسبت به خودش، ارزش‌ها و سرمایه‌هایش، و سپس نسبت به نوامیس و از جمله همسرش!

او یک مرد است و می‌داند که بد حجابی یا بی حجابی، نمایش اندام، زیبایی‌ها و جاذبه‌های زنانه به همگان در کوچه و خیابان، سبب تحریک جنسی هر مرد بیننده‌ای می‌شود و نه تنها برایش مهم نیست، بلکه به آن راضی و خوشنود نیز می‌شود!

دیوث

«دیوث» به کسی گفته می‌شود که نه تنها نسبت به حفظ و نگهدری حریم‌ها بی غیرت است، بلکه خودش راه نفوذ، سلطه و چپاول بیگانگان را باز می‌کند؛ لذا ممکن است که «دیوث» فرهنگی باشد، یا اقتصادی، یا سیاسی و از همین جهت به مردی که همسرش را در اختیار دیگران قرار می‌دهد نیز «دیوث» گفته می‌شود.

«دیوث سیاسی» کسی است که سلطه بر مملکتش را در اختیار «غیر – بیگانه» قرار می‌دهد و راه نفوذ، سلطه و چپاول را برای آنان باز و هموار می‌سازد.

«دیوث فرهنگی»، شخص یا گروه یا دولت و نهادی است که زمینه‌ساز نفوذ فرهنگی دشمنان باشد و ابزارها و زیرساخت‌های نفوذ فرهنگی را برای آنان فراهم آورد.

نتیجه:

●- «غیرت»، یعنی شناخت هویت‌، خواه فرهنگی باشد، یا دینی، یا شخصی و محافظت از آن – یعنی: هر آن چه نگهداری و محافظت از آن در برابر هجمۀ بیگانگان ضروری است؛ یعنی همت و تلاش برای «غیر زدایی».

●- «دیاثت» نیز مساعد نمودن راه نفوذ، سلطه و چپاول بیگانگان و وارد کردن آنها به نوامیس می‌باشد؛ چنان که به مردی که دیگران را به همسر خود وارد سازد، «دیوث» گفته می‌شود.

فقه:

در فقه اسلامی واژه و اصطلاح دیوث به مردی گفته می‌شود که همسرش زنای محصنه می‌کند و او در این باره غیرتی ندارد؛ و هم چنین به معنی کسی است که زن خود را برای رابطه جنسی به دیگران می‌دهد؛ در فقه به چنین اعمالی دیاثت گفته می‌شود.

در فقه اسلامی (شیعی)، شهادت -گواهی – دیوث پذیرفته نیست.

احادیث:

پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله:

«إنَّ الغَيرَةَ مِن الإيمانِ، و إنّ المَذاءَ حدیث مِن النِّفاقِ – غيرت، از ايمان است و بى غيرتى، نمودی از نفاق است» (كنز العمّال: ۷۰۶۵)

«إنّ اللّه َ تعالى يُحِبُّ مِن عِبادِهِ الغَيورَ – خداوند متعال بندگان غيرتمند خويش را دوست مى‌دارد.» (كنز العمّال: ۷۰۷۰)

«إنِّ الجَنَّة لَيُوجَدُ ريحُها مِنْ مَسيرةِ خمسمائة عامٍ، و لا يَجدُها عاقٌ و لا دَيّوثٌ، قيلَ‌: يا رسولَ اللّه، و ما الدَّيُّوثُ؟ قالَ: الذي تَزنِي امرَأتُهُ و هُو يَعلَمُ» (بحار الأنوار‌: 79/114/1)

– بوى بهشت از فاصله‌اى به مسافت پانصد سال احساس مى‌شود، ولى عاق (مانند عاق والدین یا اولاد) و ديّوث آن را احساس نمى‌كنند‌. عرض شد: اى رسول خدا ! ديّوث كيست؟ فرمود‌: مردى كه زنش زنا دهد و او از آن اطلاع داشته باشد.

حضرت امام صادق علیه السلام:

«إذا لم يَغِرِ الرجُلُ فهُو مَنكوسُ القَلبِ – مردى كه غيرت نداشته باشد، واژگونه دل است» (الكافي: 5/536/2)