پرسش:
چرا سوره فجر را سوره امام حسین(ع) نامیدهاند؟
پاسخ:
معرفی این سوره به عنوان سوره امام حسین به خاطر این است كه مصداق بارز نفس مطمئنهای است كه در آخرین آیات سوره آمده است. امام صادق(ع) به اصحاب خود فرمود: سوره فجر را در نمازهای واجب و مستحب خود قرائت كنید كه این سوره به امام حسین اختصاص دارد… مقصود از نفس مطمئنه آن حضرت و شیعیان او است.(۱)
در توجیه و تحلیل تطبیق سوره مذكور بر امام(ع) گفته شده است: ائمه معصومین(علیهم السلام) از این جهت این سوره را سوره حسین نامیدهاند كه قیام و شهادت آن حضرت در تاریكی طغیان مانند طلوع فجر، منشا حیات و حركت گردید. خون پاك او و یارانش به زمین ریخت و نفوس مطمئنه آنها با فرمان “ارجعی” و با خشنودی به سوی پروردگار شتافت… تا از این الهام و جوشش، نور حق در میان تاریكیها بدرخشد و راه حیات با عزت باز شود و پایههای ظلم و طغیان بیپایه گردد و طاغیان را دچار خشم و نفرین كند.(۲) البته در این سوره آیه “و لیالی عشر” است كه باز به آن حضرت مرتبط است.
امام صادق(ع) فرمود: «اَلْفَجرُ هُوَ الْقائِمُ وَ لَیالٍ عَشْر، اَلائمَّةُ مِنَ الحَسَنِ اِلَی الْحَسَنِ وَ الشَّفْعُ، اَمیرُالمُؤمِنینَ وَ فاطِمَةُ(ع) وَ الْوَتْرُ هُوَ اللهُ وَحدَهُ لاشَریكَ لَهُ؛ مراد از فجر وجود مقدس حضرت قائم(ع) و «لیالی عشر» امامان از امام حسن مجتبی(ع) تا امام حسن عسكری(ع) هستند و شفع امیرمؤمنان و حضرت فاطمه(ع) میباشد و مراد از وتر خداوند یكتا است».(۳)
پینوشتها:
۱. مجسلی محمد باقر، بحارالانوار، ج۲۴، ص۹۳.
۲. پرتوی از قرآن، سید محمود طالقانی، ج۴، ص۶۷، با تلخیص.
۳. البرهان فی تفسیر القرآن، سید هاشم بحرانی، ج۴، ص۴۶۱.
