پرسش:
چگونه باید به حکم وجوب ایستادن در کنار حزب الله و مردم لبنان عمل نمود؟
پاسخ:
اگر به حکم امام خامنهای استناد مینمایید، نباید موضوع آن را تغییر دهید!
اگر چه ایستادن در کنار حزب الله و مردم لبنان نیز از ضروریات میباشد، اما موضوع حکم اخیر «تلاش برای بازگرداندن فلسطین به فلسطینیان و آزادی مسجد الاقصی» میباشد.
رویارویی با مستکبرانِ کافر، ظالم و متجاوز برای دفاع از اسلام و مسلمانان، و هم چنین حمایت همیشگی و همهجانبه از مسلمانان، یک حکم کلّی إلهی میباشد که در آیات متعددی به آن تصریح شده است و البته عقل سالم نیز تصدیق کنندۀ این حکم شرعی میباشد؛ چنان که فرمود: «مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ … – محمد فرستاده خدا است و كسانی كه با او هستند در برابر كفار سرسخت و شديد، و در ميان خود رحمتآور میباشند (با مهربانی همافزایی دارند» (الفتح، 29) و فرمود:
«انْفِرُوا خِفَافًا وَثِقَالًا وَجَاهِدُوا بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ» (التوبة، 41)
– (همگی به سوی ميدان جهاد) حركت كنيد، چه سبكبار باشيد چه سنگين بار، و با اموال و جانهای خود در راه خدا جهاد نمائيد، اين بنفع شماست اگر بدانيد.
*- اما، امام خامنهای، به عنوان ولیّ امر مسلمین، در فرمایشات اخیر، دفاع از فلسطین را تا بازگرداندن آن به فلسطینیان، «حکم قطعی شرعی» اعلام نمودند و تأکید بر «واجب بودن بر همگان»، یعنی: یک واجب عینی است، نه یک واجب کفایی که اگر گروهی انجام دادند، از دیگران ساقط شود.
حکم ولیّ امر مسلمین
«این حوادث لبنان و فلسطین هم مثل حوادث جنگ تحمیلی و دفاع مقدّس ما است؛ این هم جهاد فیسبیلالله است. یک کشور اسلامی، یعنی فلسطین، به وسیلهی خبیثترین کفّار عالم غصب شده؛ حکم قطعی شرعی این است که بر همه واجب است تلاش کنند، کمک کنند و فلسطین را به مسلمانها، به صاحبان اصلیاش برگردانند؛ مسجدالاقصیٰ را برگردانند.» (04/07/1403)
البته تردیدی نیست که لازمۀ کمک به آزادی فلسطین و قدس شریف، همراهی و یاری رساندن به حزب الله در لبنان و تمامی نیروهای مقاومت در یمن، عراق، سوریه و سایر کشورها میباشد. ایشان نیز به «حوادث لبنان و فلسطین»، با هم اشاره نمودند؛ چرا که در برابر اسرائیل غاصب، یک جبهه میباشند و حزب الله نیز به دفاع از مردم مظلوم فلسطین و غزه برخاسته است.
چگونه به تکلیف عمل نماییم؟
ایشان نفرمودند که بر همگان واجب است که وارد میادین جنگ شوند، بلکه فرمودند: «کمک کنند» و واژۀ «کمک»، عام است و انواع حمایتها و کمکها را شامل میگردد.
آنگاه که امری بر همگان واجب میشود، یعنی هر کسی باید هر کاری که میتواند انجام دهد، نه این که همگان یک کار را انجام دهند!
به همین جنگ هشتساله دقت نمایید که چگونه همگان از تمامی اقشار مشارکت داشتند. عدهای از اقشار و در سنین گوناگون، به جبههها عزیمت نمودند – عدهای دیگر و تقریباً همگان، با کمکهای مالی به حد توان خود، به صورت مستمر، جبههها را تقویت نمودند – عدهای دیگر با امدادهای پزشکی و دارویی یاری رساندند – عدۀ دیگری که بیشتر بانوان بودند، از نیازهای درون جبهه (مانند پزشکی و پرستاری) تا نیازهایی که باید پشت جبهه تأمین میشد، حتی آشپزی، خیاطی، رختشویی و … را بر عهده گرفتند – اصحاب هنر و صاحبان قلم، اساتید، معلمان، خطیبان و … نیز به تکلیف خود عمل نمودند.
●- دفاع از فلسطین، غزه، لبنان و هر جهاد فی سبیل الله دیگری، به ویژه در رویارویی با امریکا، انگلیس و رژیم اشغالگر و سفاک اسرائیل نیز همینگونه است و وجوب همگانی، یعنی: «هر کسی هر گونه و به هر مقدار که میتواند کمک نماید.»
1- هر کسی باید بکوشد ابتدا شناخت و آگاهی خود را ارتقا بخشد تا اولاً حقایق و واقعیتها را بشناسد، و ثانیاً نه تنها در «جنگ شناختی» شکست نخورند، بلکه با تمام قوا به میدان «جهاد تبیین» بیاید و روشنگری نماید.
2- هر کسی باید در معرفت، ایمان، تقوا و تقویت روحیۀ جهادی خود بکوشد، چرا که لازمۀ حمایت مؤثر و پایدار از جهاد فی سبیل الله در ایران، فلسطین، غزه، لبنان، یمن و سرتاسر جهان، برخورداری از ایمان و روحیۀ جهادی میباشد. خودسازی، «جهاد اکبر» است.
3- هر کسی باید بکوشد به بصیرت خود عمق بخشد؛ یعنی: سطحینگر، ظاهربین، سادهاندیش و زودباور نباشد، تا اولاً قربانی تهاجمات فرهنگی و خبری نگردد – ثانیاً اسیر امواج ضدتبلیغی نگردد – ثالثاً بتواند در دیگران بصیرت افزایی نماید.
4- هر کسی باید ببیند برای انجام این حکم شرعی و قطعی و این واجب عینی، چه کاری از دستش برمی آید؟
*- ما فعلاً نمیتوانیم به جبهههای جنگ علیه اسرائیل غاصب و بچهکش، در غزه یا لبنان عازم گردیم؛ وگرنه همچون جنگ با داعش در منطقه و نیز دفاع از حرم، وارد میدان میشدیم و ریشه کن مینمودیم! در جنگ تحمیلی نیز همگان را به جبهه نمیبردند، اما باید در خودمان این آمادگی را ایجاد نماییم و آن را در شعارها، اطلاعیهها و … اعلام داریم.
اما، یکی میتواند [هر چند اندک] کمک مالی نماید – دیگری میتواند با قدرت وارد میدان جنگ شناختی، جنگ تبلیغاتی و جنگ روانی، به ویژه در فضای مجازی و دورهمیها یا گردهماییهای دانشآموزی و دانشجویی شود و ضمن محکوم نمودن امریکا، انگیس، اسرائیل و تمامی حامیان، از مردم مظلوم فلسطین دفاع نماید.
یکی استاد دانشگاه است – دیگری روحانی است – دیگری دانشجو – دیگری از اشخاص شاخص جامعۀ بانوان میباشد و دیگری هنرمند، شاعر، نویسنده، کارگردان، بازاری یا …؛ هر کدام باید تا حدّ امکان، به این واجب کفایی عمل نمایند.
*- یکی چون آقای پزشکیان، در حد رئیس جمهور است، در سازمان ملل یا … نگوید: «اگر اسرائیل سلاحهای خود را زمین بگذارد، ما هم زمین میگذاریم»، بلکه بگوید: «ما تا آخر، پای دفاع از فلسطین و بازگرداندن این سرزمین به فلسطینیان و آزادی قدس ایستادهایم»!
آیا سخن او که به مذاق تمامی مقامات نظامات سلطه و رسانههای وابسته خوش آمده، این نیست که «اگر اسرائیل به جنگ خاتمه دهد، ما این رژیم غاصب را به رسمیّت میشناسیم؟!» گفتار و فهم سیاسیون، در پیامهای مستقیم و غیر مستقیم مقامات رسمی کشورها، بسیار با گفتار و فهم مردم عادی متفاوت میباشد!
یا احیاناً مقام رسمی دیگری نگوید: «ما به هیچ وجهی به اسرائیل حمله نمیکنیم!» و به آنها برای هر جنایتی، از طرف جمهوری اسلامی ایران، چراغ سبز نشان ندهد! بلکه بگوید: «ما تا آخر و با تمام قوا، در رویارویی با استکبار جهانی، صهیونیسم بین الملل و رژیم اشغالگر قدس، ایستادهایم».
مشارکت و همافزایی – لطفاً این پرسش و پاسخ را در راستای جهاد تبیین، برای دوستان به اشتراک بگذارید؛ متشکر.
