پرسش:
در برخی از کانالهای فضای مجازی، فرافکنی میشود که حضرت امام علی علیه علیه السلام، پسر عموی ناتنی پیامبر اکرم (ص) بوده است، آیا صحت دارد؟!
پاسخ:
الف – فضای مجازی امکانی ایجاد نموده تا هر کسی، هر چه دلش میخواهد در آن منتشر نماید. افراد سالم، مطالب مفید و سودمند منتشر میکنند – افراد عقدهای و ضعیف و ترسو در تعامل با مردم، خودشان را در آن مطرح میکنند – دشمنان خدا، در دین و ایمان مردم، شبههافکنی و ضد تبلیغ میکنند – و کسانی که دلشان بیمار است، انحرافات و فساد خود را آشکار میسازند – و افراد بیفکر و بیکار، در آن “حرف مُفت – لَهوَ الحَدیث” را داد و ستد میکنند تا مردم را منحرف سازند! چنان که فرمود:
«وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَيَتَّخِذَهَا هُزُوًا أُولَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُهِينٌ» (لقمان، 6)
– بعضی از مردم سخنان باطل و بيهوده (حرف مُفت) را خريداری (داد و ستد) میكنند تا مردم را از روی جهل و نادانی گمراه سازند، و آيات الهی را به استهزا و سخريه گيرند، برای آنها عذاب خوار كننده است.
ب – عقل، شعور، تفکر، دین، ایمان و همه چیز برخی نیز مندرجات فضای مجازی میباشد؛ البته از این امکان گسترده، برای فراگیری علوم، آگاهی، رشد و کمال استفاده نمیکنند، بلکه فقط سخنان باطل را میخوانند و بدتر آن که زود هم چنان باور میکنند که گویی وحی مُنزل است!
این گروه، در مقابل هر سخن و دعوت حقی، میپرسند: «از کجا معلوم؟!» و از شما دلیل و مدرک و شاهد میخواهند؛ اما هیچگاه از گویندۀ سخن باطل، دلیل و سند نمیخواهند؛ در صورتی که مدعی باید برای اثبات ادعای خود، دلیل و سند بیاورد. حتی خداوند سبحان برای اثبات خالقیت، اولوهیت، ربوبیت، علم، حکمت و قدرت خود، در کتاب خلقت و نیز کتاب وحی، دلیل و سند ارائه داده است و پیامبرانش را نیز با ادله و بینهها (معجزات آشکار) ارسال نموده است.
امیرالمؤمنین، امام علی علیه اسلام
1- ادعای «ایشان پسر عموی ناتنی پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله بودند»؛ یک دروغ فریبنده، برای ایجاد شک، شبهه و تشویش در اذهان عمومی مسلمانان و از جمله شیعیان میباشد.
دشمنی با ایشان، پس از چهارده قرن، همچنان ادامه دارد؛ چرا که میدانند معرفت (شناخت)، محبّت و مودّت (ظهور محبّت) به ایشان و پیروی از ایشان، چه آثار و تبعاتی دارد، به ویژه در ولایت و امامت شناسی و نیز دشمن شناسی. آنها میدانند که همین تولای به حق و تبرا (دوری، بیزاری و دشمنی) نسبت به باطل، جهل، ظلم و فساد است که سبب بیداری اذهان عمومی، پاکی دلها و موضعگیری و مقابله با آنان شده و میشود.
2- به فرض که امیرالمؤمنین، امام علی علیه السلام، پسر عموی ناتنی بوده باشند، یا اصلاً خویشاوند نبوده باشند، حال چه اتفاقی میافتد؟! آیا تعلیم و تربیت ایشان از 5 سالگی توسط پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله، خدشهدار میشود، یا اولین مسلمان بودن ایشان، یا سایر فضایل ایشان زیر سؤال میرود؟!
آیا اگر پسر عموی ناتنی باشند، یا اصلاً خویشاوند نباشند، در توصیفات پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله از ایشان، مانند: «عَلِیٌّ مَعَ الْحَقِّ وَالْحَقُّ مَعَ عَلِیٍّ – علی با حق است و حق با علی است» یا در ذکر فضایل ایشان در خطبۀ غدیر خم، که همه در منابع معتبر شیعه و سنّی ثبت شدهاند، خدشه یا تشکیکی وارد میشود؟!
3- خویشاوندی، آنگاه به ارزشها میافزاید که شخص خودش از فضایلی چون علم، حکمت، ایمان، تقوا، بصیرت و شجاعت برخوردار باشد. یک عموی پیامبر اعظم صلوات الله علیه و آله، سید الشهداء حمزه علیه السلام بود و عموی دیگر ایشان، ابولهب بود که به جهل، تکبر، ظلم و کفر شهرت داشت! ابوسفیان، معاویه و بنی امیّه نیز خویشاوندی داشتند!
نَسَب پیامبر اکرم و امیرالمؤمنین علیهم السلام
عبد مناف قصی، جد سوم پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله، چهار پسر داشت به نامهای: «هاشم – عبدشمس – مطلب و نوفل».
بنی امیه همه از نسل عبد شمس بودند. [عبدشمس پدر اميه و اميه پدر حرب و او پدر ابوسفيان معروف است كه نامش «صخر» بوده و او پدر معاويه سردودمان بنى اميه است و معاویه نیز پدر یزید لعنة الله علیهم اجمعین بود.]
اما پیامبر اکرم و اهل بیت ایشان علیهم السلام و دیگران از این نسل، همه از سلالۀ “هاشم” بودند، لذا به “بنیهاشم” شهرت یافتند.
بنابراین، عبدالمطلب، پسر هاشم بود كه «شيبه» نام داشت و «سرور بطحا» نیز خوانده مىشد. يعقوبى مورخ نامى مىنويسد: قريش عبدالمطلب را ابراهيم دوم مىناميدند و يكصد و بيست سال در جهان زيست. او ده پسر داشت که “ابوطالب و عبدالله”، چهرههای برجسته از فرزندان ایشان بودند» که پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله فرزند عبدالله، و امیرالمؤمنین علیه السلام، فرزند ابو طالب بودند (علی بن ابیطالب).
نام اصلی ابوطالب، “عمران” بود که او را “عبد مناف” نیز میخواندند و چون فرزند بزرگ ایشان “طالب” نام داشت، به “ابوطالب” ملقب شد.
ابوطالب چهار پسر و دو دختر داشت. پسران او ده سال با یکدیگر فاصله سنی داشتند. طالب پسر بزرگ اوست که از او نسلی باقی نماند. دومین فرزند او عقیل و سومین آنها جعفر معروف به جعفر طیار و چهارمین و آخرین فرزند پسری وی حضرت علی علیه السلام میباشد. دو دختر وی، یکی فاخته نام داشت که او را «ام هانی» می خواندند و دیگری «ریطه» یا «اسماء» نام داشت. فرزندان ابوطالب همه از فاطمه بنت اسد به دنیا آمدند.
نتیجه:
پیامبر اکرم، حضرت محمد مصطفی صلوات الله علیه و آله، فرزند عبدالله، فرزند عبدالمطلب، فرزند هاشم، فرزند عبد مناف میباشند.
امیرالمؤمنین، امام علی علیه السلام، فرزند ابیطالب، فرزند عبدالمطلب، فرزند هاشم، فرزند عبد مناف و فرزند قصی (از نسل حضرت اسماعیل، فرزند ابراهیم علیهما السلام) میباشند.
با توجه به این شجره، در این که پیامبر اعظم و امیرالمؤمنین علیهما السلام، پسر عموی تنی یکدیگر بودند، هیچ تردیدی باقی نمیماند.
