تحفهى رضويه، شرحى است بر صحيفه سجاديه، تألیف قاضى بن كاشفالدين محمد يزدى (1001-1075ق) كه به زبان فارسی نگاشته شده است. مؤلف در مقدمه هدف خود را از تألیف اين شرح به زبان فارسی چنين بيان كرده است:
«از بركات و ميامين اين وادى مقدس [مشهد مقدس رضوى] به خاطر رسيد شرح مبسوطى بر صحيفه سجاديه… به لغت بلندرتبه عربى نويسم… و چون مقصود اصلى اين بود كه طبقات مردم از خواص و عوام از آن بهره برند، منتخبى از آن را به زبان فصيح فارسی در غايت وضوح نقل نمودم.»
اين كتاب ترجمه و خلاصه همان شرح عربى به همراه اضافاتى است كه توسط خود مؤلف نوشته شده است. شرح عربى آن، «التحفة الرضوية للصحيفة السجادية» نام دارد.
اين شرح، مورد استناد علامه مجلسى در «الفرائد الطريفة» بوده و آقابزرگ تهرانى، مؤلف «الذريعة» و سيد محسن عاملى، مؤلف «أعيان الشيعة» اين شرح را ستودهاند.
كتاب، شامل شرح يازده دعا از نسخه مشهوره صحيفه است به اضافه شرح دعاى صلوات بر حضرت آدم(ع) كه آن دعا را از روى نسخه تصحيحشده و معتبر كه به خط كفعمى نزد مؤلف بوده نگاشته است. لازم به ذكر است گاهى نكاتى افزون از شرح عربى در اين شرح آمده است؛ با حفظ اين نكته كه شرح عربى او شامل شرح دو دعا است.
محقق كتاب در ابتداى آن به معرفى مؤلف، اساتيد، شاگردان و تأليفات نویسنده اشاره نموده است.
وى اين شرح را به نام شاه عباس دوم صفوى (1052 – 1077ق) نگاشته است.
روش شارح چنين است كه در ابتدا، قسمتى از صحيفه سجاديه را آورده و در زير آن به شرح لغات، مطالب صرف و نحوى و ترجمه آن پرداخته است، سپس خلاصه معناى كلام امام را بيان نموده است.
وضعيت كتاب
پاورقىهاى كتاب، مربوط به ارجاعات و اسانيد كتاب به همراه ذكر بعضى از نسخههاى صحيفه سجاديه است.
در پايان كتاب فهارسى چون آيات، احاديث، احاديث فارسی، ابيات، اسامى، كتابها، مكانها، فرقهها و گروهها، اشيا و حيوانات و فهرست مطالب كتاب، عنوان شده است.
