محمدباقر بن محمدتقی مجلسی معروف به علامه مجلسی یا مجلسی دوم، از محدثان و فقیهان مشهور شیعه در قرن یازدهم هجری بود. علامه مجلسی از میان شاخههای علوم اسلامی بیش از همه به حدیثنگاری علاقه داشت و به اخباریان نزدیک بود. مشهورترین کتاب او، مجموعه پرحجم حدیثی به نام بحارالانوار است که نقش بارزی در احیای جایگاه حدیث در منظومه معرفت دینی داشت.
ماخد اصلی شرح حال علامه مجلسی و عصر وی که ما در این کتاب مورد بحث قرار می دهیم و شخصیت والای او و پدر بزرگوار و نیاکان و خاندان و افراد نامی دودمانش را شناسایی می کنیم، کتابهایی از قبیل امل الآمل، وقایع السنین و الاعوام، انوار نعمانیه و مقامات و زهرالربیع، جامع الروات، حدائق المقربین، ریاض العلما، تاریخ حزین و… بوده است که صاحبان آنها هر یک از بزرگان علما و فقها و حکمای یزرگ معاصر وی، یا شاگردان، یا منسوبین او یا اندکی بعد از وی بوده اند.
