خدای متعال در کلام جاودانه خود، قرآن، از برخی زنان یاد کرده است و هنگام اشاره به بانوان نیکوکار و موحد که واجد فشایل و الگوهایی برای نسلهای بعد از خود بوده اند، تعبیرهایی دارد. در قرآن از حضرت زهرا (س) به دریا تعبیر شده است. (مرج البحرین یلتقیان)، همان تعبیری که در باب امیرالمومنین (ع) به کار رفته است. کتاب فاطمه (س) بانوی برتر، نوشته محمد مرادی و نهله غروی نائینی ، در باب فضایل این بانوی بزرگوار به رشته تحریر در آمده است.
قسمت عمده ای از آثار فرهنگی و تمدنی جهان اسلام در قالب حدیث نگاری مکتوب شده اند. در میان این آثار، بخشی از نوشته ها یا تمامی آنها به ذکر فضایل نبی گرامی اسلام و خاندان ایشان اختصاص یافته است و این امر از آن جهت بود که انسانها به خوی ها و خصلتهای برتر انسانی، توجه ویژه دارند و برای ایشان انسانهای شریف، بزرگ و صادق، ستودنی اند. ذکر این فضایل، بعدها مایه پاره ای کشمکش های کلامی و عقیدتی در میان مسلمانان شد و در عین حال، مبالغه گویی و غلو در شخصیت های مورد احترام را نیز در پی داشت اما در جای خود، نشان و علامتی برای حقیقت طلبان نیز شد.
فضل و فضیلت در فرهنگ و ادبیات ملت ها جایگاهی ویژه داشته و هر ملتی کوشیده مفاخر و برجستگیهای ملی، فرهنگی، مذهبی و هویتی خود را بیشتر بنمایاند و آثار نیاکان خود را پاس داشته و داشته ها و مفاخر خود را تعظیمک کند و به آنها مباهات ورزد. چنین رفتاری گاه تبدیل به ایین جمعی شده و روزهایی نیز برای بزرگداشت آن اختصاص یافته تا ایشان به هویت گذشته خود بیندیشند و ریشه های خود را بازیابند. از جمله شخصیت های تحسین برانگیز و ماندگار جهان، دختر گرامی پیامبر و همسر وصی آن حضرت، فاطمه زهرا (س) است.
