“فلسفه ذهن “پژوهشی است درباره “فلسفه”، “عناصر”، “صور”، “کارکرد”، “مفاهیم”، “پویش “و “خلاقیت ذهن “که نگارنده علاوه بر تحلیل آرای فیلسوفان اسلامی مانند : “بوعلی”، “فارابی”، “فخررازی”، “قطبالدین شیرازی”، “سهروردی”، “ملاهادی سبزواری ” و “ملاصدرا “از فیلسوفانی مانند” :فرگه”، “راسل”، “تارسکی”، “چامسکی”، کارناپ”، “کوهن”، “لایپ نیتس”، “اسپینوزا”، “کاسیرر”، “پوپر “و دیدگاه آنان سخن میگوید . برخی مباحثی که در کتاب عنوان شده عبارتاند از” :ذهن و آرمان”، “ذهن و خرد”، “ذهن و ادراک”، “ذهن و موسیقی”، “ذهن و معنی”، “ذهن و تجربه”، “ذهن و خودآگاهی”، “ذهن و عادت”، “ذهن و ادراک اجتماعی”، “چیستی ذهن”، “اصول ذهن”، “صور ذهنی”، “استقلال ذهن”، “ذهن و ریاضی “و “پارادوکس .”نویسنده معتقد است :در کشاکش شناخت، فلسفه به نیروهای ذهن وابسته است ….وانگهی وضع طبیعی ذهن در فلسفه، محدودیتهایی را نمایان میسازد که تنها با معیارهای خرد سنجش پذیر است .
