این اثر که یازدهمین کتاب از مجموعه آثار «سلسله مباحث امامت و مهدویت» است، با استفاده از روایاتی که در تفسیر بعضی از آیات قرآن وارد شده اند، وابستگی جهان به حضرت مهدی موعود(عج) را به اثبات می رساند.
اصل وابستگی سایر ممکنات به وجود امام(ع) و چگونگی آن و مسایل مشابه آن را دانشمندان و علمای حکمت و عرفان با دلایل عقلی، فلسفی و عرفانی اثبات کرده اند، چنان که به وسیله وحی و خبر آنان که با عالم غیب ارتباط و اتصال دارند و از غیب عالم و علم کتاب و روابط نهانی و پنهانی ممکنات با یکدیگر، به اذن الله تعالی و به عنایت و لطف او مطلع اند نیز ثابت می شود.
طبق همین اطلاعاتی که اینان به ما می دهند و حتی اگر هم دلیل عقلی مستقل نباشد، به آنچه خبر می دهند اعتقاد پیدا می کنیم، زیرا برای تحقق این گونه موضوعات به ویژه تفاصیل آن راهی مطمئن و باور بخش تر از وحی و اخبار انبیا و اوصیای آنها نیست؛ چنان که وجود ملائکه و اصناف آنها و ماموریت ها و مداخلاتشان در عالم و تصرفات و ارتباطاتی که با تنظیم عالم دارند، برحسب قرآن مجید و احادیث شریفه، ثابت و مسلم است و هرکس به نبوت و وحی و قرآن مجید و رسالت حضرت رسول اکرم(ص) مومن باشد، به آن نیز ایمان دارد، زیرا ایمان به صدق انبیا و وحی و اِنبا و اخبار آنها قابل تبعیض نیست. بنابراین، در این موضوع نیز این راه شناخت، مورد استناد و کمال اعتماد و یقین آور و اطمینان بخش است.
برحسب روایاتی که در تفسیر بعضی از آیات قرآن مجید وارد و همچنین روایاتی که به طور مستقل روایت شده اند، وابستگی جهان به وجود امام(ع) ثابت شده است. هرچند بعضی از این روایات به وابستگی بعضی از این عالم مثل زمین بیشتر دلالت نداشته باشد، اما بعضی دیگر بر وابستگی کل دلالت دارد. علاوه بر این که بعضی از معیارها و ملاک ها که این وابستگی را تایید می کند، عام اند و وابستگی کل عالم را اثبات می کنند.
از طرق اهل سنت نیز احادیثی که دلالت بر این موضوع دارند، روایت شده اند مانند روایتی که «عبدالله بن بطه عکبری» که از محدثین مشهور و نامدار است، در کتاب «الانابه» به سند خود از عبدالله بن امیه مولی مجاشع، از یزید رقاشی، از انس بن مالک به این لفظ روایت کرده است. انس گفت: رسول خدا(ص) فرمود: «همواره این دین برپا خواهد بود تا دوازده نفر، پس وقتی که آن دوازده نفر درگذشتند، زمین اهل خود را فرو خواهد برد.»
چنان که از بعضی احادیث استفاده می شود، از دوران صدر اول و عصر صحابه، افراد برجسته ای از آنان مانند سلمان و ابوذر که نمی توان اعتقاداتشان را جز به استناد به هدایت و بیان و ارشاد حضرت رسول اعظم(ص) مستند دانست ، این وابستگی را بازگو کردند و به دیگران می آموختند، چنان که از سلمان و ابوذر در مقام توصیف امیرالمومنین(ع) روایت شده است: «علی(ع) قوام زمین است که زمین به سوی او آرام می گیرد و به سوی آن سکون و آرامش حاصل می شود، و اگر او (یا جانشین او) نباشد، هر آینه زمین را دگرگون (و به وضع دیگر) و مردم را منکر و ناشناخته خواهید دید.»
