در قلب ویرانههای غزه و کرانه باختری، کودکان و نوجوانان فلسطینی چون ستارگانی درخشان، آیندهای مقاوم را نوید میدهند. با نگاه معصومانهای که قصه تلخ اشغال، محاصره و جنگ را در خود حک کرده، این کودکان آینهای از رنجهای بیامان عصر مدرناند و وجدان جهانی را به چالش میکشند. آنها نه تنها قربانیان بیگناه منازعات، بلکه حاملان هویت، امید و مقاومتیاند که ملت فلسطین را زنده نگه داشته است. در سال ۲۰۲۵، با تداوم جنایات رژیم صهیونیستی، این رنجها عمیقتر شده و ضرورت همبستگی جهانی بیش از پیش آشکار است.
هر سال در نهم مهرماه (اول اکتبر)، جهان فرصتی مییابد تا به یاد کودکان فلسطینی، که در میان آتش و آوار هویت و کودکی خود را پاس میدارند، همبستگی نشان دهد. در ایران، شورای عالی انقلاب فرهنگی این روز را به عنوان روز ملی همبستگی و همدردی با کودکان و نوجوانان فلسطینی نامگذاری کرده تا دانشآموزان ایرانی دادخواهی خود را از مستکبران جهان فریاد بزنند و همدردی و همبستگی خود را با کودکان و نوجوانان مبارز فلسطینی اعلام کنند. این روز، ریشه در رویداد تلخ ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۰ (نهم مهر ۱۳۷۹) دارد؛ زمانی که محمد الدوره، پسربچه ۱۲ ساله فلسطینی، در اوج انتفاضه دوم در آغوش پدرش هدف تیراندازی نظامیان رژیم صهیونیستی قرار گرفت و جان باخت.
نهم مهرماه، فراتر از یک تاریخ، یادآور مبارزه، مقاومت و بیگناهی کودکانی است که قربانی خشونتهای ناخواسته شدهاند. این روز ادای احترامی است به محمد الدوره و هزاران کودکی که در میان گلوله و آوار، حق زندگی، امنیت و شادی را از دست دادهاند. در سال ۲۰۲۵، رویدادهایی مانند تجمعات اعتراضی در لندن، سانفرانسیسکو و نیوجرسی و کمپینهای آگاهیبخشی در شبکههای اجتماعی با هشتگهایی مانند #SolidarityWithPalestinianChildren برگزار شد. این رویدادها زنگ خطری است که سکوت در برابر رنج کودکان، خیانت به آینده بشریت است.
ویدیوی شهادت محمد الدوره، ضبطشده توسط طلال ابورحمه، تصویری تکاندهنده از جنایتی آشکار را به جهان نشان داد. در این ویدیو، محمد، هراسان و بیگناه، پشت استوانهای بتنی در کنار پدرش پناه گرفته بود. جمال، پدرش، با فریاد از نظامیان صهیونیست میخواست تیراندازی نکنند، اما فریاد و گریه محمد در گردوغبار و دود گم شد. وقتی دود فروکش کرد، محمد بیجان روی پای پدرش افتاده بود و جمال، به شدت مجروح، جسد پسرش را در آغوش گرفته بود. این صحنه ۴۵ دقیقهای، که توسط شبکههای تلویزیونی پخش شد، نه تنها سرنوشت یک کودک، بلکه رنج بیشمار کودکان فلسطینی را به تصویر کشید.
بیست و چهار سال پس از شهادت محمد، قاتلان او همچنان مجازات نشدهاند و هیچ سازمان بینالمللی خواستار محاکمه آنها نشده است – واقعیتی که در برابر جنایات مداوم رژیم صهیونیستی علیه کودکان عجیب نیست. رژیم صهیونیستی، برای تبرئه نظامیان خود، ابورحمه و شبکه فرانس ۲ را به جعل ویدیو متهم کرد، اما دادگاه فرانسه در سال ۲۰۱۳ آنها را تبرئه کرد. ابورحمه از سال ۲۰۱۷ از بازگشت به غزه منع شده، اما عدالت برای محمد در انتفاضه دوم تجلی یافت. شهادت او نمادی جهانی از رنج کودکان فلسطینی شد؛ نسلی که کودکیشان در میان گلوله، آوار و ترس سپری میشود.
نامگذاری نهم مهرماه تلاشی است برای بیدار نگه داشتن وجدان جهانی. در دنیایی که اخبار بحرانها به سرعت فراموش میشوند، این روز ما را به یاد کودکان فلسطینی نگه میدارد و ابزارهایی برای همبستگی فراهم میکند: یادآوری وظیفه اخلاقی جامعه جهانی برای حفاظت از حقوق کودکان، افزایش آگاهی درباره جنایات، تلفات، آوارگی و آسیبهای روانی، فشار بر دولتها برای تحریم و دیپلماسی فعال، و ترویج صلح و حقوق بشر برای کودکان در سراسر جهان.
کودکان فلسطینی در جامعهای زندگی میکنند که بیش از هفت دهه زیر سایه اشغال و محاصره رنج برده است. رژیم صهیونیستی با نقض ماده ۱۶ کنوانسیون حقوق کودک، استراتژی هدفمندی برای نسلکشی کودکان پیش میبرد که هیچ دادگاه بینالمللی آن را پیگیری نکرده است. غزه، که پیشتر بزرگترین زندان روباز جهان بود، اکنون به بزرگترین گورستان کودکان تبدیل شده است. جنگ نه تنها جسم، بلکه روح و روان کودکان را جریحهدار میکند. حمایت از سلامت روان آنها به دلیل کمبود منابع، ناکافی است.
علیرغم این رنجها، کودکان فلسطینی تنها قربانی نیستند؛ آنها حاملان پیام مقاومت، هویت و امیدند. در برابر تلاشها برای سلب فرهنگ فلسطینی، آنها از طریق بازی، نقاشی و داستان، میراث خود را زنده نگه میدارند. بسیاری در راهپیماییهای مسالمتآمیز و فعالیتهای فرهنگی مشارکت میکنند و آگاهی عمیق خود را نشان میدهند. چشمان کنجکاو و آرزوهایشان، حتی در ویرانیها، امید به فردایی بهتر را زنده نگه میدارد. داستانهایشان وجدان جهانی را بیدار میکند و یادآوری میکند که جنگ بیش از همه به بیگناهان آسیب میزند.
همبستگی با کودکان فلسطینی یک وظیفه اخلاقی و انسانی است. حقوق آنها، مانند همه کودکان، جهانشمول است و شامل زندگی، امنیت، سلامت و آموزش میشود – حقوقی که توسط اشغال و تحریم نقض شدهاند. برای جلوگیری از عادیسازی رنج، باید فعالانه عمل کنیم. جوانان و نوجوانان میتوانند سفیران امید باشند: از طریق فعالیتهای هنری مانند نمایشگاهها و تئاتر، فعالیتهای آموزشی مانند کارگاهها و مقالات، و کمپینهای آگاهیبخشی در شبکههای اجتماعی و جمعآوری کمک. اقدامات عملی شامل فشار بر مجامع بینالمللی با نامهنگاری و طومار، حمایت از تحریمهای هدفمند علیه ناقضان حقوق بشر، و تشویق دیپلماسی برای امنیت کودکان است. ناوگان صمود، کاروانهای کمکرسانی به غزه، نمادی از اهمیت دیپلماتیک این حمایتهاست.
کودکان فلسطینی با روحیهای از استقامت، هویت خود را حفظ کرده و بذرهای امید را در خاک اشغال میکارند. همبستگی ما ادای دین به قربانیان و سرمایهگذاری برای آیندهای است که آنها بدون ترس از بمب و گلوله، طعم امنیت و کودکی را بچشند. وظیفه ماست صدایشان باشیم؛ آنها امید را در سنگ میرویانند و ما باید با تعهد اخلاقی، اقدام عملی و ایستادگی در برابر بیعدالتی، این امید را آبیاری کنیم. هر گام کوچک، نوری در دل این کودکان روشن میکند و با همبستگی جهانی، از ایران تا سراسر جهان، میتوانیم سایههای کوچک را به روشنایی آیندهای عادلانه رهنمون سازیم.
<xaiArtifact artifact_id=”2d82a55e-8f01-4b3e-a56a-b3a1a517145e” artifact_version_id=”a6e2f6b9-44d0-48f6-b42a-4c3abed894e5″ title=”Global_Solidarity_with_Palestinian_Children_and_Youth.md” contentType=”text/markdown”>
# همبستگی و همدردی جهانی با کودکان و نوجوانان فلسطینی
در قلب ویرانههای غزه و کرانه باختری، کودکان و نوجوانان فلسطینی چون ستارگانی درخشان، آیندهای مقاوم را نوید میدهند. با نگاه معصومانهای که قصه تلخ اشغال، محاصره و جنگ را در خود حک کرده، این کودکان آینهای از رنجهای بیامان عصر مدرناند و وجدان جهانی را به چالش میکشند. آنها نه تنها قربانیان بیگناه منازعات، بلکه حاملان هویت، امید و مقاومتیاند که ملت فلسطین را زنده نگه داشته است. در سال ۲۰۲۵، با تداوم جنایات رژیم صهیونیستی، این رنجها عمیقتر شده و ضرورت همبستگی جهانی بیش از پیش آشکار است.
## روز ملی همبستگی با کودکان فلسطینی: نهم مهرماه (اول اکتبر)
هر سال در نهم مهرماه (اول اکتبر)، جهان فرصتی مییابد تا به یاد کودکان فلسطینی، که در میان آتش و آوار هویت و کودکی خود را پاس میدارند، همبستگی نشان دهد. در ایران، شورای عالی انقلاب فرهنگی این روز را به عنوان **روز ملی همبستگی و همدردی با کودکان و نوجوانان فلسطینی** نامگذاری کرده تا دانشآموزان ایرانی دادخواهی خود را از مستکبران جهان فریاد بزنند و همدردی و همبستگی خود را با کودکان و نوجوانان مبارز فلسطینی اعلام کنند. این روز، ریشه در رویداد تلخ ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۰ (نهم مهر ۱۳۷۹) دارد؛ زمانی که محمد الدوره، پسربچه ۱۲ ساله فلسطینی، در اوج انتفاضه دوم در آغوش پدرش هدف تیراندازی نظامیان رژیم صهیونیستی قرار گرفت و جان باخت.
نهم مهرماه، فراتر از یک تاریخ، یادآور مبارزه، مقاومت و بیگناهی کودکانی است که قربانی خشونتهای ناخواسته شدهاند. این روز ادای احترامی است به محمد الدوره و هزاران کودکی که در میان گلوله و آوار، حق زندگی، امنیت و شادی را از دست دادهاند. در سال ۲۰۲۵، رویدادهایی مانند تجمعات اعتراضی در لندن، سانفرانسیسکو و نیوجرسی و کمپینهای آگاهیبخشی در شبکههای اجتماعی با هشتگهایی مانند #SolidarityWithPalestinianChildren برگزار شد. این رویدادها زنگ خطری است که سکوت در برابر رنج کودکان، خیانت به آینده بشریت است.
### محمد الدوره: نماد کودکی سلاخیشده
ویدیوی شهادت محمد الدوره، ضبطشده توسط طلال ابورحمه، تصویری تکاندهنده از جنایتی آشکار را به جهان نشان داد. در این ویدیو، محمد، هراسان و بیگناه، پشت استوانهای بتنی در کنار پدرش پناه گرفته بود. جمال، پدرش، با فریاد از نظامیان صهیونیست میخواست تیراندازی نکنند، اما فریاد و گریه محمد در گردوغبار و دود گم شد. وقتی دود فروکش کرد، محمد بیجان روی پای پدرش افتاده بود و جمال، به شدت مجروح، جسد پسرش را در آغوش گرفته بود. این صحنه ۴۵ دقیقهای، که توسط شبکههای تلویزیونی پخش شد، نه تنها سرنوشت یک کودک، بلکه رنج بیشمار کودکان فلسطینی را به تصویر کشید.
بیست و چهار سال پس از شهادت محمد، قاتلان او همچنان مجازات نشدهاند و هیچ سازمان بینالمللی خواستار محاکمه آنها نشده است – واقعیتی که در برابر جنایات مداوم رژیم صهیونیستی علیه کودکان عجیب نیست. رژیم صهیونیستی، برای تبرئه نظامیان خود، ابورحمه و شبکه فرانس ۲ را به جعل ویدیو متهم کرد، اما دادگاه فرانسه در سال ۲۰۱۳ آنها را تبرئه کرد. ابورحمه از سال ۲۰۱۷ از بازگشت به غزه منع شده، اما عدالت برای محمد در انتفاضه دوم تجلی یافت. شهادت او نمادی جهانی از رنج کودکان فلسطینی شد؛ نسلی که کودکیشان در میان گلوله، آوار و ترس سپری میشود.
## نماد بیداری وجدان جهانی
نامگذاری نهم مهرماه تلاشی است برای بیدار نگه داشتن وجدان جهانی. در دنیایی که اخبار بحرانها به سرعت فراموش میشوند، این روز ما را به یاد کودکان فلسطینی نگه میدارد و ابزارهایی برای همبستگی فراهم میکند:
– **تأکید بر مسئولیت جامعه جهانی:** یادآوری وظیفه اخلاقی در حفاظت از حقوق کودکان.
– **افزایش آگاهی عمومی:** برجسته کردن جنایات، تلفات، آوارگی و آسیبهای روانی.
– **ایجاد فشار بینالمللی:** فشار برای تحریم، دیپلماسی فعال و حمایت از قطعنامهها.
– **ترویج صلح و حقوق بشر:** دفاع از حقوق بنیادین کودکان در سراسر جهان.
## واقعیتهای دردناک: کودکان فلسطینی، اصلیترین قربانیان استراتژی نسلکشی
کودکان فلسطینی در جامعهای زندگی میکنند که بیش از هفت دهه زیر سایه اشغال و محاصره رنج برده است. رژیم صهیونیستی با نقض ماده ۱۶ کنوانسیون حقوق کودک، استراتژی هدفمندی برای نسلکشی کودکان پیش میبرد که هیچ دادگاه بینالمللی آن را پیگیری نکرده است. غزه، که پیشتر بزرگترین زندان روباز جهان بود، اکنون به بزرگترین گورستان کودکان تبدیل شده است. جنگ نه تنها جسم، بلکه روح و روان کودکان را جریحهدار میکند. حمایت از سلامت روان آنها به دلیل کمبود منابع، ناکافی است.
## کودکان فلسطینی: حاملان میراث مقاومت و هویت
علیرغم رنجها، کودکان فلسطینی تنها قربانی نیستند؛ آنها حاملان پیام مقاومت، هویت و امیدند. در برابر تلاشها برای سلب فرهنگ فلسطینی، از طریق بازی، نقاشی و داستان، میراث خود را زنده نگه میدارند. بسیاری در راهپیماییهای مسالمتآمیز و فعالیتهای فرهنگی مشارکت میکنند و آگاهی عمیق خود را نشان میدهند. چشمان کنجکاو و آرزوهایشان امید به فردایی بهتر را زنده نگه میدارد. داستانهایشان وجدان جهانی را بیدار میکند و یادآوری میکند که جنگ بیش از همه به بیگناهان آسیب میزند.
## همبستگی فعال: فراتر از همدردی
همبستگی با کودکان فلسطینی یک وظیفه اخلاقی و انسانی است. حقوق آنها، مانند همه کودکان، جهانشمول است و توسط اشغال و تحریم نقض شدهاند. برای جلوگیری از عادیسازی رنج، باید فعالانه عمل کنیم:
– **نقش جوانان و نوجوانان (سفیران امید):** فعالیتهای هنری (نمایشگاهها، تئاتر، فیلم)، آموزشی (کارگاهها، مقالات) و کمپینهای آگاهیبخشی (شبکههای اجتماعی، جمعآوری کمک).
– **اقدامات عملی:** فشار بر مجامع بینالمللی با نامهنگاری و طومار، حمایت از تحریمهای هدفمند، تشویق دیپلماسی برای امنیت کودکان. ناوگان صمود، کاروانهای کمکرسانی به غزه، نمادی از اهمیت دیپلماتیک این حمایتهاست.
## دعوت به اقدام: آبیاری بذرهای امید
کودکان فلسطینی با روحیهای از استقامت، هویت خود را حفظ کرده و بذرهای امید را در خاک اشغال میکارند. همبستگی ما ادای دین به قربانیان و سرمایهگذاری برای آیندهای است که آنها بدون ترس از بمب و گلوله، طعم امنیت و کودکی را بچشند. وظیفه ماست صدایشان باشیم؛ آنها امید را در سنگ میرویانند و ما باید با تعهد اخلاقی، اقدام عملی و ایستادگی در برابر بیعدالتی، این امید را آبیاری کنیم. هر گام کوچک، نوری در دل این کودکان روشن میکند و با همبستگی جهانی، از ایران تا سراسر جهان، میتوانیم سایههای کوچک را به روشنایی آیندهای عادلانه رهنمون سازیم.
</xaiArtifact>