آه و فغان ز جور و جفا، حضرت جواد

از زهر کین فتاد ز پا، حضرت جواد

در سن نوجوانی و بی یار و اقربا

جان داد و رفت سوی خدا، حضرت جواد

آن منبع فضائل و آن معدن علوم

دید آن همه عنا و بلا، حضرت جواد

سبط رسول اکرم و نوباوه بتول

سرو و سرور قلب رضا، حضرت جواد

نور دو چشم سرور دین مرتضى على

عالم ز علم کرد پر از ضیا، حضرت جواد

در مجلسی که از سوی مامون اساس یافت

از علم خویش داد صفا، حضرت جواد

با این مقام و مرتبه از شر ناکسان

دید آنچه دید سرور ما، حضرت جواد

چون جد خود حسین لب تشنه شد شهید

جان داد تشنه کام چرا، حضرت جواد

بغداد بُد چو کرب و بلا بهر آن عزیز

شد هم چو سید الشهدا حضرت جواد

نی داشت خواهری که بر او گریه سر دهد

نه دختری به شور و نوا حضرت جواد

جسمش فتاد بعد شهادت به روی خاک

دید این بلا ز قوم دغا حضرت جواد

حق است اشک و آه در این ماتم بزرگ

کامروز دید سرو رسا حضرت جواد

دارد (علی) امید شفا از جناب او

بر دردها چو هست دوا حضرت جواد

پی‌نوشت:
آیت الله علی صافی گلپایگانی (زادهٔ دی ۱۲۹۲ در گلپایگان – درگذشتهٔ ۱۴ دی ۱۳۸۸ در گلپایگان) از مجتهدان و مراجع تقلید معاصر شیعه بود. آیت الله لطف‌الله صافی گلپایگانی (متولد ۱۲۹۷ – درگذشته ۱۲ بهمن ۱۴۰۰) برادر کوچک علی صافی گلپایگانی نیز از مراجع تقلید شیعه بود.

لینک کوتاه مطلب : https://ofoghandisha.com/?p=20200

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *