چکیده :
مسأله اوقات فراغت و فعالیتهای تفریحی از نیازهای بنیادین انسان است که تأثیر مستقیم بر سلامت جسم و روان و نیز تعالی معنوی فرد دارد. دین اسلام با نگرشی جامع به انسان، همواره به بهرهبرداری صحیح از زمان و مدیریت اوقات فراغت توجه ویژه داشته است. قرآن کریم و روایات اهل بیت (علیهمالسلام) بر اهمیت ارزشمند شمردن وقت، برنامهریزی مسئولانه، جهتدهی الهی، و استفاده از اوقات فراغت برای رشد فردی و خدمت به دیگران تأکید دارند. همچنین اسلام تفریح سالم را نه به عنوان امری فرعی، بلکه به عنوان نیاز طبیعی روح انسان پذیرفته و برای آن چارچوبهای اخلاقی، عقلانی و تربیتی تعیین کرده است. این مقاله با بررسی منابع اسلامی، ویژگیهای الگوی مطلوب امور فراغتی و تفریح سالم را شناسایی کرده و اهمیت تعادل، اعتدال، پرهیز از زیادهروی و پرهیز از فعالیتهای مضر و گناهآلود را تبیین میکند تا زمینه تحقق حیات طیبه و سلامت روان و معنوی فراهم شود.
