چکیده
با وجود خدمات شگفتانگیز هوش مصنوعی به انسان، میتواند عامل ورود خساراتی هم باشد. ازآنجا که توسعة هوش مصنوعی بهعنوان یک ضرورت شناخته میشود، سیستمهای حقوقی باید اطمینان حاصل کنند هوش مصنوعی موجب خسارات فاجعهبار نشود و در صورت ورود خسارت، خسارت زیاندیدگان به صورت کامل جبران خواهد شد. از این رو، تعیین شناسایی ماهیت و به تبع آن، نظام مسئولیت مناسب برای هوش مصنوعی ضروری است و در عین حال با چالشهای فراوانی روبهرو است؛ چراکه ویژگیهای منحصربهفرد هوش مصنوعی نظیر استقلال در تصمیمگیری و یادگیری، ماهیت آن را پیچیده و مبهم میکند. در این مقاله با توجه به شباهتهای عملکردی و ماهیتی میان هوش مصنوعی و حیوانات، امکان استفاده از قواعد حاکم بر مسئولیت ناشی از عملکرد حیوانات نسبت به هوش مصنوعی مورد بررسی قرار گرفته است. مطالعة مقایسهای و توصیفی- تحلیلی در حقوق ایران و امریکا نشان میدهد قواعد مسئولیت حیوانات در مورد هوش مصنوعی نیز قابل اِعمال است، اما در مجموع، این نظریه هم خالی از ایراد نیست.
