امنیت یکی از نیازهای مهم و اساسی انسان ها است که نتیجه آن ایجاد آرامش درونی می باشد؛ همراه بودن نیاز به امنیت با آفرینش انسان و توجه شدید وی به این نیاز، آن را در ردیف نیازهای فطری بشر آورده است. بدیهی است از آنجایی که فقه شیعه با فطرت و نیازهای او سازگاری و تناسب کامل دارد به این موضوع نیز پرداخته باشد. توجه به ابعاد فردی به عنوان حفظ امنیت شخصی افراد و فرافردی(عمومی) به عنوان زیر بنای تحفظ ماهیت اسلام(بیضه الاسلام) برای پاسخ به این نیاز ضروری می باشد؛
با تغییرات جهانی و ظهور تهدیدات جدید بر کشورهای اسلامی، نیاز به رویکردهای نوین در سیاستهای امنیتی احساس میشود. به همین منظور با نگاه به آموزه های اسلامی و محتوای کلام فقهای شیعخ معلوم میگردد که هدف از دستوراتی که منجر به حفظ بیضه الاسلام میشود صرفاً حفظ محدوده جغرافیایی حکومتهای اسلامی نیست بلکه از آنجایی که سرزمین بستر مادی محمل ظهور و بروز دین تلقی میشود حفظ سرزمین از باب مقدمه واجب، واجب شمرده شده است
بر این اساس مساله اصلی این است که در فقه شیعه آیا می توان به الگویی برای بعد فرافردی امنیت رسید؟ با رویکرد به این پرسش، هدف از پژوهش حاضر طراحی الگویی فقهی برای امنیت فرافرادی با استفاده از دیدگاه فقهای شیعه به منظور حفظ بیضه الاسلام می باشد. در این راستا ضمن تعریف امنیت، مولفه های استقرار امنیت فرافردی شامل اقتصاد ، عدالت قضایی، انتظام درون حکومتی و امنیت ملی در حکومت های اسلامی مورد بررسی قرار گرفته و با نگاهی به گزاره های فقهی ناظر برآن، نهایاتا الگویی ابتنا خواهد شد. به این منظور این تحقیق از نوع تحقیقات تحلیلی- اسنادی می باشد و روش گردآوری اطلاعات آن از نوع کتابخانه ای است که با استفاده از ابزار فیش برداری از کتاب ها، مقالات و … اطلاعات لازم گردآوری شده است.
